Ονειροπόληση…Manuel Alvarez Bravo

~Τάσος Λειβαδίτης~

 

Οι ονειροπόλοι στέκονται πάντα στην άκρη γιατί μόνον από κει θα περάσει,
οι φτωχοί που τους ελεούν προσφέρουν μεγαλόψυχα τον εαυτό τους
οι λέξεις μεγαλώνουν μέσα σε βράδια λησμονιάς
γυναίκες σιδερώνουν τα ξένα ασπρόρουχα κι ύστερα
πηγαίνουν στην πόρτα και κλαίνε
κι αυτός που κάνει ένα μεγάλο κύκλο πριν πάει στο σπίτι του,
γιατί δεν θέλει ακόμα να το παραδεχτεί- όχι μη με ρωτάς ,
τίποτα δεν θα επανορθωθεί
παιδιά έρημα που φεύγουν αθόρυβα από την παιδική ηλικία
ανέμελα πουλιά που βρίσκονται έναν ολόκληρο χρόνο σε άδεια
τ’ αγάλματα έχουν κι αυτά τις μελαγχολικές τους ώρες
ποιήματα-κλειδιά για την τρέλα ή τον ουρανό
η φήμη – αυτό το σφαγείο
ονειρεύομαι ένα νοσοκομείο για τ’ άρρωστα παραμύθια,
κύκνους μες τα καπέλα των κατάδικων,
δάφνες για νικημένους,
εμείς οι ξεχασμένοι που μας αρκεί ένα χαμόγελο
για να περάσουμε τα σύνορα του κόσμου.
Αντίο, αντίο…Τίποτα δεν θα επανορθωθεί

Διαπιστώσεις

Ο Manuel Alvarez Bravo, ήταν ο μεγαλύτερος Μεξικανός φωτογράφος και από τους ποιο καταξιωμένους της

Λατινικής Αμερικής του εικοστού αιώνα.

Γεννήθηκε το 1902 στην Πόλη του Μεξικού, σε μια περίοδο ταραγμένη για την πατρίδα του, λόγω της
πρόσφατης σχετικά Μεξικάνικης Επανάστασης, γεγονός που επηρέασε σημαντικά τη δουλειά του ως

φωτογράφος.

Ο Bravo, αυτοδίδακτος στη φωτογραφία και μεγαλωμένος σε φιλότεχνο περιβάλλον λόγω των πατέρα και
παππού του που ήταν ζωγράφοι, πήρε μαθήματα γενικά για την τέχνη στην Ακαδημία του San Carlos.
Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της καριέρας του έπαιξε η γνωριμία του με τη φωτογράφο Tina Modotti, η οποία του

έδωσε μια ώθηση και τον εισήγαγε στους τότε καλλιτεχνικούς κύκλους.

Οι φωτογραφίες του απεικονίζουν την απλή καθημερινή ζωή με έναν αέρα ποτισμένο ειρωνεία και μια δόση
σουρεαλισμού. Φωτογράφιζε ανώνυμους απλούς ανθρώπους και απέφευγε εσκεμμένα την φωτογράφιση
πολιτικών αλλά και γενικότερα διάσημων προσωπικοτήτων της χώρας του.

Στη ζωή του γνώρισε πολλούς ομότεχνους όπως τον Edward Weston και τον Paul Strandαλλά και τους Walker
Evans και Cartier – Bresson, με τους οποίους εξέθεσε φωτογραφίες του στην πόλη της Νέας Υόρκης.
Το 1930-31 κάνει τον κάμεραμαν στον Sergei Eisenstein, για την ημιτελή ταινία του «Que Viva Mexico». Ο Bravo
γνωρίζει τα Ευρωπαϊκά ρεύματα στην τέχνη μέσω γνωριμιών και με άλλους καλλιτέχνες όπως τον σουρεαλιστή

ποιητή και συγγραφέα Andre Bretton.
Πέθανε πλήρες ημερών