Cars – Γερμανία – 2ο Μέρος
της Βιτάλια Ζίμμερ
Δεν μπορώ τις BMW. Ειδικά το μοντέλο 116. Είναι ένα ακόμα πιο ακριβό Golf που φέρει το σήμα της Βαυαρικής φίρμας. Κάποτε οι BMW ήταν μοντέρνες αλλά η καταδίκη της 2ης (έναντι της Μερτσέντες) την έκανε πιο συντηρητική στο εσωτερικό ενώ η Μερτσέντες έχει αλλάξει. Δεν είναι δυνατόν να σπαταλάς 30.000 ευρώ για ένα Golf και το ηχοσύστημα να είναι κατώτερο από ένα Κορεάτικο. Η σειρά 3 είναι εκτός συναγωνισμού. Η σειρά 5 είναι πολύ ακριβή. Ξεχωρίζουν οι σπορ εκδόσεις της σειράς Μ, με πολύ υψηλό κόστος.
Ειδική μνεία στην ιστορική BMW 2002.
Ξεχωρίζει μόνο το Χ6. Το πιο όμορφο SUV της Ευρώπης. Το εσωτερικό του όμως είναι υποδεέστερο της τιμής του. Είναι πολύ καλό, όταν το έχει κάποιος άλλος.
Συντηρητικό εσωτερικό. Τιμόνι σαν ιστιοπλοϊκό. Η οθόνη εξέχει. Δεν αξίζει τα χρήματά του. Είναι όμως πολύ όμορφο εξωτερικά. Δεν θα έδινα ποτέ χρήματα για κάτι που το βλέπουν οι άλλοι και όχι εγώ.
Η Opel είναι από τις κορυφαίες εταιρείες στη Γερμανία, σε πωλήσεις. Αφού ξεπέρασε τις σχεδιαστικές υπερβολές της δεκαετίας του 1990, βρέθηκε να σχεδιάζει τα πιο νεανικά και όμορφα αυτοκίνητα στη Γερμανία. Το καλύτερο μοντέλο της είναι το Astra. Σαφώς πιο νεανικό από το Golf με ένα σχεδιαστικό ελάττωμα. Οι κινητήρες της Opel είναι σαφώς πιο αξιόπιστοι από αυτούς του VAG. Κυκλοφορεί στην Αγγλία ως Vauxhall και στις ΗΠΑ σαν Buick. Το Buick Insignia είναι από τα λίγα μοντέλα με υψηλότερη ταχύτητα από τα περιπολικά. Το προτιμούν αρκετοί παράνομοι.
Ειδικά μνεία. Opel Kadett. Το αυτοκίνητο του φτωχού. Υπήρχε ένα σχεδόν σε κάθε γειτονιά.
Ξεχωρίζει. Opel Astra. Best seller ως Company Car.
Η οθόνη είναι στη σωστή σε θέση και έχει το κατάλληλο μέγεθος. Το τιμόνι σχετικά όμορφο αλλά με κακής ποιότητας υλικά. Η θέση οδήγησης είναι πολύ καλή. Παραφωνία το τρίγωνο στα εμπρός παράθυρα. Το επιλέγουμε άφοβα.
imaginistes 