Άτιτλο
της Μαργαρίτας Γκοτιέ
Σου τη δίνει πια η φάτσα μου
Το παπούτσι
και η ράτσα μου
Η ρότα μου σε ξενίζει
Η στράτα μου σε
φοβίζει
Δεν σ’ αρέσω
δεν εγκρίνεις
τις συνήθειες μου
λογοκρίνεις
Τις προάλλες που σε
είδα
Μάλλον σου στριψε η
βίδα
Ήλπιζες να μ’ αλλάξεις
Στα μέτρα σου να με
ράψεις
Μα είναι ανυπότακτη
η καρδιά
Αριστερά και δεξιά
Δεν μου κάνουνε τα όρια
Τα στενά τα
περιθώρια

Σχολιάστε