Ένα πακέτο τσιγάρα παρακαλώ

της Βιτάλια Ζίμμερ

 

Δεν έχω αγοράσει ποτέ τσιγάρα. Είμαι κατά του τσιγάρου ιδεολογικά αλλά και λόγω λειτουργήματος. Όλοι οι αγαπημένοι μου κάπνιζαν ή καπνίζουν, εκτός από την μαμά μου. Ένας από αυτούς ο μπαμπάς. Φέτος τον επισκέφθηκα. Τον είχα εγκαταλείψει για αρκετά χρόνια. Δυσκολεύομαι να τον επισκεφθώ αλλά αυτό δεν είναι καθόλου καλή δικαιολογία. Τουλάχιστον φροντίζω από μακριά να έχει ένα τάφο καθαρό και περιποιημένο.

Ανακαλώ στη μνήμη μου, τη σκηνή στο περίπτερο της Αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης. Είμαστε πεζοί για μία συνηθισμένη ανοιξιάτικη βόλτα. Θα κάνουμε μία στάση στο περίπτερο. Ο μπαμπάς θέλει τσιγάρα. Εγώ είδα ένα άχρηστο παιχνίδι. Ο μπαμπάς δίνει τα τσιγάρα πίσω και αγοράζει τελικά το άχρηστο παιχνίδι. Τα χρήματα δεν είναι αρκετά και για τα δύο. Η Γερμανίδα μαμά έχει αντιρρήσεις για το παιχνίδι. Τελικά επικρατεί ο Εβραίος με την Ελληνο-ποντιακή παιδεία. Η εξάρτησή του από τη νικοτίνη θα περάσει σε δεύτερη μοίρα. Το κοριτσάκι που δεν μιλάει σχεδόν καθόλου, θα πάρει το παιχνίδι του. Ο μπαμπάς χαμογελάει ευτυχισμένος. Η χαρά του είναι αυθεντική.

 

Σειρά μου να αγοράσω τσιγάρα.

 

• Ένα πακέτο τσιγάρα παρακαλώ.
• Ποιο θέλετε;
• Δεν έχω προτίμηση. Το πιο ακριβό.
• Θέλετε πουράκια;
• Όχι τσιγάρα. Και έναν αναπτήρα παρακαλώ.
• Ορίστε.
• Ευχαριστώ
• Τα ρέστα σας
• Κρατήστε τα

 

Σε ειδικές συνθήκες, έχω καπνίσει πούρο. Δύο τρεις εισπνοές και τέλος. Τσιγάρο όμως ποτέ… Πήγα στο μνήμα του, άνοιξα το πακέτο, άναψα με δυσκολία ένα τσιγάρο κάτω από τον καυτό ήλιο της Χάιφα. Το κράτησα όπως το κράταγε ο μπαμπάς. Το κράτησα στα χέρια μου μέχρι να σβήσει. Το πακέτο το άφησα δίπλα του. Του οφείλω αυτό το πακέτο. Δεν του το επέστρεψα ποτέ. Η αγαπημένη μου Σάρα, θα εναποθέσει μία πανέμορφη τεράστια ανθοδέσμη.

 

Διαπιστώνω με μεγάλη χαρά, ότι το χρέος μου προς τον πατέρα μου, δεν μπορεί να το πληρώσει ούτε ολόκληρος ο πλούτος της υφηλίου.

 

Είμαι υπερήφανη, όχι για εμένα, αλλά για εκείνον και φεύγω με ψηλά το κεφάλι…

Ηλίας Ζίμμερ – Eliyahu Ximmer, 1943-1989