Ο λέτσος της πλατείας Κύπρου

του VIX.

Καφετέρια Cosmopolitan στην πλατεία Κύπρου στην Καλλιθέα. Όταν ξεκίνησε γινότανε χαμός. Σε κάθε τραπέζι είχε τηλέφωνο και έδινες την παραγγελία. Μετά από λίγο καιρό δεν έπαιζαν. Το χειμώνα ήταν ΤΟ στέκι. Μαζευόμασταν στο υπερυψωμένο σημείο δεξιά μετά την είσοδο. Προσκλητήριο, Βασίλης (μάγος σε παιδικά πάρτυ), Θοδωρής (μονίμως με πατερίτσες και γενειάδα), Αντρέας (καλό μυαλό με ελαφρύ πρόβλημα στην ομιλία), Γιάννης (με πρόβλημα ατροφίας στη μία πλευρά), Πέτρος (ένας wannabe γύφτος που μετακόμισε στην Αγία Βαρβάρα τελικά), Μήτσος (γύφτος πολυτελείας, ζει στο Μπραχάμι τώρα) και πολλοί άλλοι. Κοντά σε αυτούς, ο Jovanni Caracoli (Γιάννης, το άλλο ήταν παρατσούκλι επειδή ήταν στρατονόμος). Μια ζωή με ένα τζιν, κοντό μαλλί και ένα σκοινί για μπρελόκ στα κλειδιά. Το γύρναγε γύρω γύρω συνέχεια και μας είχε σακατέψει τα δάχτυλα. Λέτσος. Πιο λέτσος δεν υπήρχε. Αλλά ξηγημένος τύπος.

Ένα βράδυ είχε έξοδο από το στρατό. Περάσαμε από μία σκοπιά στην Αθήνα και έλειπε ο σκοπός. Πήγε στο περίπτερο πήρε τηλέφωνο και ζήτησε να έρθει γερανός να πάρει αυτό το κουτί που μπαίνει μέσα ο σκοπός.

– Τι κάνεις ρε μαλάκα;

– Θα τον γράψω για να μάθει τον πούστη.

– Ρε συ! Τη θητεία σας κάνετε κι οι δύο. Ηρέμησε.

– Όχι θα το κάνω.

– Άντε χέσου εμείς φεύγουμε. Είσαι πωρωμένος.

Τον παρατήσαμε και φύγαμε. Πήραμε ταξί και πήγαμε σπίτι μου. Μας είχε πειράξει η συμπεριφορά του λέτσου. Δεν ήταν συμπεριφορά λέτσου αυτή. Οι λέτσοι είναι ωραίοι. Έβαλε στολή ο ηλίθιος και νομίζει πως έγινε κάποιος.

Δεν πέρασε πολύς καιρός και ήρθαν τα μαντάτα. Σκαστός από το κρατητήριο με υπηρεσία δεσμοφύλακα, του έφυγαν δύο μπουμπούκια ποινικοί. Δεν μιλάμε για πταίσματα. Μιλάμε για ποινικό κώδικα τώρα. Μαζί με τους μπάτσους και τη στρατονομία βγήκαμε στη γύρα να τους βρούμε. Αν τους βλέπαμε θα παίρναμε τηλέφωνο τους μπάτσους. Πήγαμε σταθμό Λαρίσης, ΚΤΕΛ Κηφισού και Λιοσίων και σταθμούς Πελοποννήσου. Τίποτα. Μετά από τρεις μέρες τους βρήκαν οι μπάτσοι στην Αμαλιάδα, στο χωριό τους. Ο Λέτσος στρατοδικείο. Την έβγαλε καθαρή, έφαγε δηλαδή κάτι αλλά η ζωή του δεν σημαδεύτηκε.

Ο στρατονόμος, απολύθηκε και ξανάγινε λέτσος. Ένας ξηγημένος λέτσος που συγχωρεί σχεδόν τα πάντα. Ο καλύτερος από όλους μας. Τον συνάντησα τυχαία επειδή συνεργάστηκαν τα αφεντικά μας. Μέσα σε 10 λεπτά τα κλείσαμε όλα τα θέματα. Τα αφεντικά έμειναν άναυδα.

Αφεντικό, τον ξέρω από μικρό παιδί. Είναι σπαθί ο τύπος.