Φρέσκα

10 – δευτερόλεπτα – Club χωρισμένων γυναικών (3)

της Βιτάλια Ζίμμερ

 

Μαρία: Επιτέλους! Βαρεθήκαμε να σε περιμένουμε.

Σάρα: Όταν η Βιτάλια εργάζεται εμείς περισσεύουμε.

Μαρία: Καλά ντε… δεν είπαμε και τίποτα.

Βιτάλια: Έχω αρχίσει και εκνευρίζομαι με εσάς τις δύο. Παριστάνω την ανόητη και ότι δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει. Αλλάζω διαρκώς θέμα συζήτησης. Και…

Σάρα: Και;

Βιτάλια: Και θέλω να σας προσφέρω ένα γεύμα καλό.

Σάρα: Δηλαδή;

Βιτάλια: Θα οδηγήσω εγώ.

Μαρία: Μπορεί κάποια από τις δύο να μου εξηγήσει τι συμβαίνει;

Βιτάλια: Τίποτα δεν συμβαίνει. Είναι όλα σε τάξη και θα περάσουμε όμορφα.

Μαρία: Τελικά πρέπει να σε υπακούμε;

Βιτάλια: Δεν έδωσα καμία εντολή.

Μαρία: Τις δίνεις με τον τρόπο σου. Είσαι χειριστική.

Βιτάλια: Λάθος ορισμός Μαρία μου. Δεν φέρονται έτσι οι χειριστικοί άνθρωποι. Με αδικείς.

Μαρία: Δεν μπορώ να τα βάλω και με τις δυο σας. Πότε η μία και πότε η άλλη. Εγώ είμαι συνέχεια στην τσίτα.

Σάρα: Βοήθησέ την σε παρακαλώ. Θέλω να το κάνεις για μένα.

Μαρία: Δεν χρειάζεται βοήθεια αυτή… Τα έχει όλα λυμένα.

Σάρα: Είσαι σίγουρη;

Μαρία: Νάτο! μόλις σταματάει η μία σας, με αναλαμβάνει η άλλη. Ανάσα δεν παίρνω.

Βιτάλια: Πάμε να βρούμε μία τέταρτη φίλη, για να ξεκουραστείς.

Μαρία: Έτσι τα πετάει αυτά; Πάντα;

Σάρα: Πάμε να φάμε κορίτσι μου.

Βιτάλια: Πεινάω…

Μαρία: Τι δωμάτια έχεις κλείσει για το βράδυ;

Βιτάλια: Ένα μεγάλο.

Μαρία: Ωχ Χριστέ μου.

Βιτάλια: Θα κοιμηθείς με τη Σάρα στο διπλό.

Μαρία: Σταματάω να μιλάω. Πεινάω κι εγώ.

shelley lowenstein, oil on canvas