10 δευτερόλεπτα – Club χωρισμένων γυναικών (9)
της Βιτάλια Ζίμμερ
Αεροδρόμιο Φρανκφούρτης – Ιούλιος 2020
– Μαρία: ΑΑΑΑΑΑΑΑΑ Χριστέ μου!
– Σάρα: ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
– Βιτάλια: ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
Σματς – Σμουτς – Σματς – Αγκαλιές….
– Μαρία: Πώς έγινες έτσι;
– Σάρα: Μαρία… Το φιλί!
– Μαρία: Γιατί με πάτε Τελ Αβιβ μέσω Φρανκφούρτης; Τι σας έφταιξα;
– Βιτάλια: Καλό είναι να μπούμε μαζί στο Ισραήλ.
– Μαρία: Βιτάλια, πώς έγινες έτσι; Δεν έτρωγες καθόλου… Σαν να πέρασαν χρόνια είσαι.
– Σάρα: Τώρα είναι καλά. Έπρεπε να την δεις το Μάιο.
– Μαρία: Βιτάλια πόσα κιλά είσαι;
– Βιτάλια: Έχασα 6 κιλά, πήρα ξανά 3.
– Σάρα: Προλαβαίνουμε να φάμε κάτι στο πόδι.
– Μαρία: Θα κεράσω εγώ!
– Βιτάλια: Ευχαριστούμε πολύ!
– Μαρία: Μου έλειψες…
– Βιτάλια: Κι εσύ γλυκιά μου.
– Μαρία: Άλλαξες χρώμα στο μαλλί, έφτιαξες επιτέλους τα νύχια σου! Μαύρισες!
– Βιτάλια: Έκανα μερικές επισκευές… Μετά τα 40 γίνονται πιο δαπανηρές…
– Μαρία: Έεελααα. Δείχνεις μικρότερη από όλες μας. Τι τσάντα είναι αυτή; Είσαι τρελή; Πόσα έδωσες;
– Βιτάλια: Είναι δώρο. Δεν υπήρχε περίπτωση να δώσω τόσα πολλά χρήματα για μία τσάντα…
– Μαρία: Να τη δω;
– Βιτάλια: Βεβαίως. Στη χαρίζω. Έχει το ιδανικό μέγεθος. Η ποιότητα είναι άριστη αλλά δεν αξίζει να δίνεις τόσα πολλά χρήματα.
– Μαρία: Όχι καλή μου. Το δώρο είναι δώρο. Θαυμαστής;
– Βιτάλια: Καμία σχέση. Γονείς ασθενούς – τραυματία.
– Μαρία: Κάτι μου είπε η Σάρα. Κατάλαβα…
– Μαρία: χα χα χα χα χα. Δεν μπορώ κορίτσια. Είμαι τόσο χαρούμενη μαζί σας. Άλλαξε η ζωή μου.
– Βιτάλια: Και η δική μας. Πήρα ένα γερό μάθημα από εσένα. Δέχομαι να γίνεις νονά. Αρκεί να πάνε όλα καλά. Μπορείς να τα παρατήσεις όλα και να μείνεις μαζί μας ή κοντά μας.
– Μαρία: Δεν μπορώ να φύγω από την Ελλάδα. Έχω τον Απόστολο.
– Βιτάλια: Τον έχεις;
– Μαρία: Ας μην το συζητήσουμε τώρα.
– Σάρα: Άνοιξε η πύλη. Πάμε κορίτσια!
imaginistes 