10 δευτερόλεπτα – Club χωρισμένων γυναικών (11)

της Βιτάλια Ζίμμερ

 

Μαρία: Τώρα που πάμε;

Βιτάλια: Πάμε να αγοράσουμε λουλούδια για τη Σάρα.

Μαρία: Γιορτάζουμε κάτι;

Σάρα: Μην βιάζεσαι.

Μαρία: Που θα πάμε;

Σάρα: Πάμε στον πατέρα της. Θα αφήσω τα λουλούδια και μετά εμείς οι δύο θα φύγουμε. Θα την περιμένουμε.

Μαρία: Τον γνώρισες τον πατέρα της;

Σάρα: Ναι. Κάποια στιγμή νομίζαμε ότι είναι και δικός μου πατέρας. Ήταν μία εποχή πολύ μπερδεμένη και στο τέλος η Βιτάλια κι εγώ τα κάναμε σκατά. Στην εφηβεία μου, είχαμε πολύ κακές  σχέσεις.

Μαρία: Και πώς; Και πώς βρεθήκατε ξανά;

Σάρα: Η μαμά της. Την όρκισε να με προσέχει. Δεν το λέει αλλά αν για παράδειγμα τη χτυπήσω, δεν θα πει τίποτα. Θα κάνει αυτό που υποσχέθηκε.

Βιτάλια: Φτάνει κορίτσια. Πάμε για τα λουλούδια.

Μαρία: Πρώτη φορά τη βλέπω να ψωνίζεις κάτι. Μισή ώρα για να διαλέξουμε λουλούδια και άλλα 20 λεπτά να τα ετοιμάσει ο άνθρωπος. Τα 2.000 σεκέλ, πόσα ευρώ είναι;

Σάρα: Μην αναφέρεις χρήματα σε παρακαλώ. Όλα τα χρήματα του κόσμου είναι λίγα για τον πατέρα της.

Μαρία: Τώρα τι κάνει; Αγόρασε τσιγάρα; Καπνίζει;

Σάρα: Δεν καπνίζει. Δεν ξέρω τι έχει στο νου της. Κάτι θυμήθηκε πάλι.

Μαρία: Είναι κυκλοθυμική;

Σάρα: Θυμάται τα πάντα. Απομνημονεύει τα πάντα. Έχει ελαφρύ αυτισμό.

Μαρία: Ωωωω. Χριστέ μου. Πρέπει να της ζητήσω συγγνώμη για πολλά. Νιώθω μαλάκας τώρα.

Βιτάλια: Φύγαμε! Σε 10 λεπτά θα είμαστε στο μπαμπά μου!

Βιτάλια: Εδώ είμαστε! Περιμένετε, να καθαρίσω λίγο.

Μαρία: Να βοηθήσω.

Βιτάλια: Θα τα καταφέρω μόνη μου.

Σάρα: Σσσστ. Αστην…

Βιτάλια: Έλα Σάρα μου.

Σάρα: Νομίζω εδώ είναι το καλύτερο σημείο για τα λουλούδια. Μαρία πάμε εμείς.

Μαρία: Τι κάνει; Ανάβει τσιγάρο; Είναι παράλογο όλο το σκηνικό. Ο τάφος ήταν ήδη καθαρός.

Σάρα: Δεν ξέρω. Θα μάθουμε.

Μαρία: Θα μας πει; Να τη ρωτήσω;

Σάρα: Όχι. Ίσως το διαβάσουμε κάποια στιγμή. Επικοινωνεί με κείμενα.

Μαρία: Που έμπλεξα Θεέ μου… Σας αγαπώ πολύ…

Σάρα: Κι εμείς… Έλα, δώσε μου το χέρι σου.

Μαρία: Να σε ρωτήσω κάτι;

Σάρα: Ελεύθερα.

Μαρία: Γιατί έχεις τόσα πολλά τατουάζ;

Σάρα: Γιατί της αρέσουν. Είναι περισσότερα από όσα νομίζεις. Θα στα δείξω όλα. Όχι σήμερα όμως.

Μαρία: Ωχ. Έχω προσέξει ότι καμία σας δεν αλλάζει μπροστά μου. Εσύ φοράς μόνο παντελόνια.

Σάρα: Αύριο. Όχι σήμερα.