Sauce de Fartier (Σως ντε φαρτιέ)

της Βιτάλια Ζίμμερ

Μία συνταγή που δεν πρέπει να φτιάξετε ποτέ

 

Η Μαρία ήταν γκιόσα. Μας είχε πρήξει όταν έγινε αστή. Μία βλάχα ήταν όπως και η φίλη της η Ελένη. Όπου έβρισκαν δωρεάν φαγητό, ορμούσαν σαν τα γουρούνια. Η Μαρία ήταν πιο ξύπνια. Αν της έλεγες πότε είχες περίοδο, μπορούσε να βρει πότε θα έχεις ωορρηξία μετά από 10 χρόνια. Θυμόταν τα μικρά ονόματα όλων. Της είχαμε πει να γίνει ασφαλίστρια.

Όσο περνούσαν τα χρόνια, τόσο σνομπάριζε το σουβλάκι με το ψωμί. Όταν βγαίναμε έξω έδειχνε ένα απαιτητικό χαρακτήρα. Ταλαιπωρούσε το σερβιτόρο με τις ερωτήσεις της για τις σαλάτες. Και όταν έφτανε η στιγμή για το κυρίως, ζητούσε φιλέτο με σως βινεγκρέτ.

Ο σύζυγος ήταν έξαλλος. “Δεν ξαναβγαίνω μαζί σας. Ούτε να πηγαίνετε στα μαγαζιά που πάμε εμείς… Πες τους να έρθουν σπίτι. Θα μαγειρέψουμε εμείς.” Το ραντεβού κανονίσθηκε.

Πήγε ο αθεόφοβος και ψώνισε τα πάντα. Από κρέατα μέχρι υλικά για δύο σως. Η μία ήταν σως καυτερή. Την έκανε τόσο καυτερή που δάκρυζες. Τη δεύτερη την έκανε απαλή σαν κρέμα. Η όψη της ήταν εξαιρετική.

“Καθίστε! Το φιλέτο είναι μοσχαρίσιο. Πείτε μου ποια σως θέλετε.” Στην αρχή είπαν για σως πιπεριού. Τους έδωσε από ένα κουταλάκι να δοκιμάσουν. Στην αρχή άσπρισαν και μετά πνίγηκαν. “Την άλλη, την άσπρη. Τι σως είναι;” … “Σως ντε φαρτιέ.” Πρώτη φορά ακούω αυτή τη σως. Alarm…. Κάτι έχει κάνει.

Εγώ δήλωσα δίαιτα και δεν άγγιξα καμία σως. Σερβίρουμε τα φιλέτα και ο σύζυγος πάει να ολοκληρώσει τη σως. “Με συγχωρείτε, πρέπει να βάλω το τελευταίο υλικό λίγο πριν σερβιριστεί. Η συνταγή είναι απαιτητική”… Πάω κι εγώ μέσα στην κουζίνα. Ρίχνει μέσα μία άσπρη σκόνη. “Τι κάνεις εκεί; Τι είναι αυτό;” … “Άσπρο τσιμέντο” … “Είσαι τρελός; Πόσο έβαλες;” … “Σχεδόν τίποτα. Αλλά θα τους κάτσει τσιμέντο στο στομάχι” …. “Δεν την αφήνεις; Πες ότι την έκαψες. Θα τρέχουμε μες τη νύχτα.” … “Δεν υπάρχει πρόβλημα. Στα εργαλεία έχω σκεπάρνι.” … “Σταμάτα μωρέ! Πάμε με την καυτερή.”

Την άλλη μέρα το απόγευμα με κάλεσε η Ελένη στο τηλέφωνο. “Κορίτσι μου τι να σου πω… Αυτή η καυτερή σως ήταν σκέτη λάβρα. Τη νύχτα δεν κοιμήθηκα. Είχα και αέρια και πόναγα όταν τις αμόλαγα. Δεν μπορούσα να κρατηθώ με τίποτα. Έχω ανοίξει το σπίτι γιατί βρωμάει. Τι είχε μέσα;”

Μετά σκέφτηκα χωρίς να μιλήσω. Μακάρι να ήξερα. Εκείνος είχε μία άλλη εκδοχή της. Υποτίθεται πιο καυτερή. Σίγουρα ήταν άλλη…