Με βαρύ βιογραφικό
του Μιχάλη Δήμα
Κυριακή 9 Αυγούστου 2020. Ο Λιναρντό έχει το καλύβι του χτισμένο στο ξέφωτο, επάνω στο βουνό.
Διάγει βίο ασκητικό και μονήρη.
Αποφεύγει τις φωταψίες των σαλονιών και τη βαβούρα των επιπόλαιων συναναστροφών.
Ιδιαίτερα αποφεύγει τους διαδρόμους, όπου παίζονται παιγνίδια εξουσίας.
Και χτίζει βιογραφικό άλλου είδους.
Όχι σαν τα συνηθισμένα, που είναι αποτέλεσμα δημόσιων σχέσεων και μπόλικης χαρτούρας.
Ολημερίς παλεύει με τον μικρό του κήπο και τα λιγοστά του ζωντανά. Εκτός από αυτά, δύο πράγματα γνωρίζει να κάνει καλά.
Ν’ ανάβει φωτιά για να ζεσταθείς, ακόμα και με βρεγμένα ξύλα και να σου φτιάχνει σκιά από ψάθες πλεγμένες από τα χέρια του, όταν ο ήλιος πυρπολεί.
Γνωρίζει βέβαια και να μοιράζεται το κόκκινο κρασί και ότι άλλο έχει.
Ανιδιοτελώς.
Και βλέπει στo πρόσωπο του άλλου τον ίδιο το Θεό. Δεν διώχνει ζητιάνο από την πόρτα του ακόμα κι αν υποψιάζεται πως είναι απατεώνας.
Πιάνει κουβέντα μαζί του και όσα ψέματα και αν του αραδιάσει, αυτός θα βγει κερδισμένος από τη σπουδή πάνω στην ανθρώπινη φύση.
Γιατί ο Λιναρντό, είπαμε, χτίζει βιογραφικό άλλου επιπέδου.
