Βιβλίο επισκεπτών

της Βιτάλια Ζίμμερ

 

Η Θεσσαλονίκη είναι μία πλούσια πόλη ιστορικά. Ήταν το πρώτο αστικό κέντρο της Ελλάδας, πριν τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους. Η Αθήνα, καθυστέρησε να γίνει μία μητρόπολη του Νότου. Η Θεσσαλονίκη οφείλει την ομορφιά της στην πολυπολιτισμικότητα της εποχής, που διαφέρει πολύ από αυτό που νομίζουν κάποιοι σήμερα. Η Θεσσαλονίκη είναι πόλη των Εβραίων. Η Αθήνα είχε διαφορετική πορεία και εξέλιξη. Εντοπίζω δύο ορόσημα (milestones) στην αρχιτεκτονική της Αθήνας. Το πρώτο είναι η έντονη Βαυαρική επιρροή. Το κέντρο είναι όμορφο χάρις στον Τσίλερ. Μεταμόρφωσε το βορειοευρωπαϊκό στυλ για τις ανάγκες μίας Μεσογειακής παραθαλάσσιας πόλης. Το πέτυχε. Στο κέντρο θα δείτε εξαιρετικά κτήρια.

 

Πριν αναφέρω την δεύτερη επιρροή και για να μην αδικήσω τους ευεργέτες θα αναφέρω τις σημαντικές δωρεές του Ζάππα και του Ανδρέα Συγγρού. Ζάππειο Μέγαρο! Το πιο όμορφο κτήριο με τον πιο όμορφο περιβάλλοντα χώρο, δωρεά του Ζάππα προς το Λαό. Μία βόλτα στον Βασιλικό Κήπο ήταν ικανή για να πάρει την απόφαση ο μεγάλος ευεργέτης. Ο Βασιλικός Κήπος κλείνει με τη δύση του Ηλίου. Ο Ζάππας εκδιώχθηκε και ιδού, το Ζάππειο. Ένας χώρος που έβγαλε ασπροπρόσωπη την Ελλάδα στις συνόδους κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Βασιλικός Κήπος, τώρα Εθνικός Κήπος, είναι πάλι υλοποίηση Γερμανού. Πρόκειται για έναν εξαιρετικό βοτανικό κήπο, που μελετήθηκε επιστημονικά πριν κατασκευαστεί.

 

Η δεύτερη επιρροή, ήταν το σχέδιο Μάρσαλ. Αμερικανοποίηση της Ελλάδας, του -εξ. Όλες οι φίρμες προϊόντων είχαν κατάληξη -εξ. Ξένο άρα καλό. Η αύξηση του συντελεστή δόμησης και η αντιπαροχή, έφτιαξαν αυτό το μπετόν. Οι χωριάτες έγιναν εσωτερικοί μετανάστες και δούλεψαν οικοδόμοι. Άλλοι πούλησαν γη στα χωριά τους και έδωσαν προίκα διαμερίσματα. Τα αμερικάνικα αυτοκίνητα κυριαρχούν στους δρόμους της Αθήνας. Η Αθήνα γεμίζει φωτεινές επιγραφές νέον. Το πρότυπο είναι ένα, Μανχάταν.

 

Εκτός από αυτά που φαίνονται, υπάρχουν και αυτά που δεν φαίνονται. Ένα από τα έργα των Αμερικανών στην Ελλάδα, πολύ πριν το σχέδιο Μάρσαλ, είναι το διυλιστήριο της ULEN. Η ULEN κατασκεύασε το φράγμα στο Μαραθώνα και τη σήραγγα Μπογιατίου. Το νερό καταλήγει στο Γαλάτσι σε ένα λόφο που φαίνεται όλη η Αθήνα. Το διυλιστήριο είναι πανέμορφο. Περιέχει πέτρινα κτίσματα, παρτέρια με λουλούδια, όμορφα μονοπάτια. Τα εγκαίνιά του έγιναν το 1931. Το επισκέφθηκα πριν πολλά χρόνια. Οι Αμερικάνοι είχαν εκτιμήσει ότι η διάρκεια ζωής της υποδομής ήταν 50 χρόνια. Ακόμα λειτουργεί…

 

Σε περίοπτη θέση υπάρχει το βιβλίο επισκεπτών. Είναι ένα τεράστιο βιβλίο με σημαντικό βάρος και λευκές σελίδες. Ο υπάλληλος της ΕΥΔΑΠ, μου έδειξε την πιο σπάνια υπογραφή.

 

Αυτοκράτωρ της Ιαπωνίας, Χιροχίτο.