Jukebox

της Βιτάλια Ζίμμερ.

 

Το jukebox είναι ένα πρώιμο μουσικό ρομπότ με λογισμικό που είχε γραφτεί σε κυκλώματα και όχι σε γλώσσες προγραμματισμού του σήμερα. Σημείωση, εμείς οι γιατροί γνωρίζουμε πλέον MATLAB και python. Περιείχε δίσκους των 45 στροφών για ευνόητους λόγους. Ήταν αδύνατον να έχεις διευθυνσιοδότηση στους δίσκους 33 στροφών στο κάθε τραγούδι. Ήταν περιορισμός της αναλογικής τεχνολογίας.

Κοίταζες στο ευρετήριο που ήταν γραμμένο στο χέρι. Περιείχε δύο παραμέτρους. Ένα γράμμα (η μπάνκα) και έναν αριθμό. Ήταν η “αντρέσα” του τραγουδιού. Έριχνες το κέρμα και μετά πίεζες τα δύο πλήκτρα με τη διεύθυνση του τραγουδιού. Η μαγεία ξεκινάει. Δεν φεύγεις. Το κοιτάς την ώρα που κάνει όλα αυτά τα μηχανικά κόλπα για να εξυπηρετήσει την εντολή σου. Η κυκλική φωλιά που περιέχει τους δίσκους περιστρέφεται. Σταματάει με ακρίβεια στο δίσκο που πρέπει να βγει. Ένας βραχίονας αρπάζει το δίσκο σαν χειρουργός και τον τοποθετεί στη σωστή πλευρά. Μετά κατεβαίνει το μπράτσο του πικάπ με την κεφαλή. Τα χρατς χρατς του πολυπαιγμένου δίσκου ακούγονται πρώτα. Ο ήχος ξεκινάει. Είναι μονοφωνικός αναλογικός. Τα μπάσα επικρατούν. Τα βοηθά η ξύλινη κατασκευή.

Ο ήχος οδηγείται από την κεφαλή στον ειδικό προενισχυτή RIAA διότι το pickup έχει αδύναμο σήμα εξόδου. Στη συνέχεια αναλαμβάνει ο προενισχυτής που κάπου έχει τα ρυθμιστικά του τόνου. Αυτός με τη σειρά του στέλνει το αναλογικό σήμα στον τελικό ενισχυτή. Από κει έρχεται η ισχύς μόνο. Τελικός προορισμός στη μουσική μηχανή είναι το μεγάφωνο που είναι εγκλεισμένο σε ένα αντηχείο. Ο ήχος θα διανύσει τον αέρα μέχρι τα αυτιά μας. Οι ταλαντώσεις του μεγαφώνου συντονίζονται με το αυτί μας. Τα ακουστικά νεύρα στέλνουν σήμα στον εγκέφαλο. Κι εγκέφαλος αλλάζει τη χημεία του και διεγείρονται τα συναισθήματα της χαράς. Μπορεί και να δώσει σήμα στο σώμα μας να χορέψουμε. Τόσο απλό.

Όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία. Ο πατέρας μου γεμίζει ακόμα ένα μικρό ποτηράκι κρασί και τσουγκρίζει με τον ιδιοκτήτη του jukebox. Το μηχάνημα το έφτιαξε. Ο Ηλίας είναι ο καλύτερος μάστορας. Είναι σπουδαγμένος. Μέσα σε λίγη ώρα τα φτιάχνει όλα. Κι αν δεν υπάρχει ανταλλακτικό, θα κάνει την “πατέντα”. Ήρθε και η μπλε πορτοκαλάδα για μένα, την Ασλάνα όπως με ξέρουν όλοι. Μικρό κορίτσι και καμαρώνω για τον πατέρα μου.

Ο Ηλίας σιχάθηκε τα jukebox. Μια ζωή στη γύρα όπως έλεγε για ένα χαρτζιλίκι. Ήταν το έξτρα χρήμα. Καμιά φορά του έδιναν και φαγητό από τις ταβέρνες. Έτσι βλέπαμε και λίγο κρέας στο σπίτι. “Να πάρε κι αυτό για το παιδί ρε Ηλία μου”. Το κρέας ήταν για μένα και ότι άφηνα το έτρωγαν όταν με έπαιρνε ο ύπνος.

Ο Ηλίας ήταν σαν κι εμένα. Έκλεινε υποθέσεις. Αντιστάθμιζε τα απωθημένα του. Αγόρασε ένα υπέροχο jukebox με τραγούδια Rock ‘N Roll. Ο Έλβις μπήκε στο σπίτι μας, στο υπόγειο. Το jukebox πήρε τη θέση του δίπλα στα πλυντήρια και το αυτοκίνητο. Το επισκεύασε. Το ανέστησε. Μέχρι και το τζάμι αντικατέστησε. Δεν ξεχνούσε να κατέβει να το καθαρίσει. Το μόνο που είχε αλλάξει, ήταν να παίζει χωρίς κέρμα. Επισκεύασε τόσα jukebox, αυτή τη φορά έφτιαξε το δικό του…

“Έλα να σου δείξω…” Το έβαζε στην πρίζα… Δεν είχε διακόπτη. “Περίμενε, πρέπει να ζεσταθούν οι λυχνίες. Χωρίς ζέσταμα δεν παίζει. Ποιο τραγούδι θέλεις;”

Ο Ηλίας, δεν το χάρηκε πολύ. Πέθανε νέος, στα 46 του. Όταν εγκατέλειψα τις ΗΠΑ είχα να μεταφέρω το βιος μας. Το jukebox απαιτεί ειδική διαδικασία. Πρέπει να μπουν φρένα στους μηχανισμούς. Να αφαιρεθούν όλες οι λυχνίες και να μπουν σε ειδικές θήκες. Να τοποθετηθεί ειδικό προστατευτικό στο τζάμι του και πολλά άλλα όπως η αφαίρεση και η επανατοποθέτηση των δίσκων στη σωστή θέση. Και στην Γερμανία, έπρεπε να γίνει μία επέμβαση για το voltage. Στην Αμερική οι συσκευές λειτουργούν στα 110 volt.

Δεν λυπήθηκα καθόλου τα χρήματα. Όσο κόστισε η μεταφορά των υπολοίπων κόστισε μόνο το jukebox.

Αυτό το jukebox είναι ο μπαμπάς μου. Είναι ο Ηλίας μου.

Ηλία σ’ αγαπώ πολύ…