Φρέσκα

Προσέγγιση στην εικαστική τέχνη…ένα ποίημα και μια ασπρόμαυρη φωτό.

Ωγκύστ Ροντέν, Η κραυγή, 1886

Ο Rodin υπήρξε προπομπός και προάγγελος της σύγχρονης γλυπτικής.
Απέδωσε δε την ανθρώπινη σάρκα με τέτοιο τρόπο, δίνοντας έμφαση
περισσότερο στο συναίσθημα και λιγότερο στη φόρμα, απαλλάσσοντας
έτσι το έργο του από τον ακαδημαϊσμό και τους άκαμπτους κανόνες του
ρεαλισμού, αποσκοπώντας στη συγκίνηση και τον εκστασιασμό του θεατή.
Οι βασανισμένες μορφές του, είναι κυριευμένες από τα πάθη της ψυχής και
της σάρκας. Στην “Κραυγή” ο Ροντέν έφτιαξε την προτομή ενός άνδρα
που δείχνει τον πόνο με τέτοιο τρόπο, ώστε ο θεατής να μπορεί να βιώσει
το ακατέργαστο και ωμό συναίσθημα. Ο Ροντέν δήλωνε: “Ακόμα και σ’
εκείνα τα έργα μου όπου δεν τονίζεται ιδιαίτερα η κίνηση,

προσπαθούσα πάντα να υπαινιχθώ κάποια χειρονομία. Σπανίως
απέδιδα την πλήρη χαλάρωση. Προσπαθούσα πάντα να απωδώσω
τα πιο μύχια αισθήματα μέσω της κίνησης των μυών… Χωρίς ζωή
δεν υπάρχει τέχνη”.

Επιλογή έργων – Επιμέλεια κειμένων Alexandra del Lago

“Ροντέν• Κοιτώντας μια Φωτογραφία”..της Αλεξίας Αθανασίου

Ο αξιότιμος κύριος Ροντέν

και η φτωχή Ροζ Μπερέ

(εραστές του απίστευτου)

με ρούχα σκούρα κάτασπρα μαλλιά

βαδίζουν ανάμεσα σε αραχνώδη δέντρα

– γέρικα ξωτικά του Τόλκιν. –

Έχουν μιαν ιδιαίτερα σοβαρή συζήτηση•

(μετ’ από μισόν αιώνα)

για τον επικείμενο γάμο τους μιλούν

για τον επικείμενο θάνατό τους.

Ξαφνιασμένοι, ο Πάολο και η Φραντζέσκα

(πανέμορφοι μες σε σάρκα ριγώδη)

Το, αμαρτωλό, σταματούν για λίγο Φιλί

να θαυμάσουν• – μα κατόπιν (οι αμετανόητοι)

στο αιώνιο ξαναβυθίζονται πάθος τους.

Πέρα, Ο Σκεπτόμενος αδιαφορεί

κι ερεβώδεις κισσοί στους στοχασμούς του

τυλίχτηκαν στις Πύλες της Κολάσεως αναρριχώνται.

Αδιαφορεί…- μα κάποια νύχτα, άηχη, η κραυγή του

στο αιματώδες καρφώνεται μάτι της Πανσελήνου.

Πηγή…https://www.fractalart.gr/ronten-koitontas-mia-fotografia/