Ιστορίες για την ποίηση (16)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ…Τι είπε ο κύριος Φογκ για την ομίχλη

ΤΙ ΠΛΗΚΤΙΚΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ:

Πλήττει όταν το διαβάζουν γιατί ξέρει πως όλοι πλήττουν πια διαβάζοντας ποιήματα. Έτσι από την ανία πέφτει σε άνοια, κοιτάζει απ’ το παράθυρο τον κόσμο, κανένας δεν κοιτάει προς το παράθυρο. Μα δεν το νοιάζει, ξέρει πως έτσι γράφτηκε, πως έτσι γράφονται τα ποιήματα από ανία για την άνοια που τα περιμένει

 

-Ήμουν όλος
Λονδίνο.
Ήμουν όλος
η Λέσχη.
Μια ζάλη καπνού.
Εικασία υγρασίας
ό,τι έβλεπα.
Κι όταν έβλεπα
κρύωνα.
Κι όταν κρύωνα
δάκρυζα.
Τότε πια
να τι έβλεπα.
Κι όλα χάρη σε δυο
φώτα ομίχλης.