Ημερολόγια Καραντίνας (4)…Ο Έρωτας στον καιρό της καραντίνας

γράφει ο Κώστας Μπρας

 

Στείλε 1 στο 13033 και ο Θεός να έχει καλά τα διανυκτερεύοντα Φαρμακεία !

Καλημέρα σας ! (ή καλησπέρα … καλό να ‘ναι … κι ότι να ‘ναι !)

Ας συστηθούμε …
Είμαι ο Κώστας και είμαι καλά !

Δεν είμαι ψηλός, ευθυτενής, με χρυσαφί φως στα μάτια και θεληματικό πηγούνι, παρ’ όλα αυτά για ακαθόριστους από την Επιστήμη λόγους … υπάρχουνε 2-3 άνθρωποι που με αγαπάνε !

Πάμε παρακάτω …
Είμαι Γραφίστας – Εκπαιδευτικός σε ΕΠΑΛ (ναι μπρε … από αυτούς με τις διακοπές !) εδώ και καμμιά 25αριά χρόνια and I love every single minute of it ! 
Αυτός είναι και ο λόγος που βάζω πάντα τις τελίτσες και τα θαυμαστικά τρία – τρία για χάρη της συμμετρίας … επαγγελματική διαστροφή λέγεται !!!

Είμαι 54 χρονών αλλά για κάποιους περίεργους λόγους κάποιοι παλιοί μαθητές με αποκαλούν “αλάνι” … άτιμη εφηβεία ! Δεν λέει να μου περάσει !

Έχω tatoo, φοράω πέτσινο βραχιόλι στο δεξί, έναν ωραιότατο κρίκο στο αριστερό αυτί μου (που πολύ τον αγαπώ … αλλά θα μιλήσουμε αργότερα για αυτό) και μάλλον δεν έχω αυτό που λέγεται Ακαδημαϊκή Εμφάνιση !

Έχω μια κόρη 22 χρονών … που απλά λατρεύω και είμαι χωρισμένος !

Φέτος η χρονιά ξεκίνησε ηλιόλουστη και με φερετζέ χειρουργικού τύπου, οπότε μάθαμε να μιλάμε με τα μάτια και να μην αγκαλιαζόμαστε το πρωί μπαίνοντας στην τάξη …
Αλλά ΚΑΙ αυτό το παλέψαμε !
Πάνω που λέγαμε μπόρα είναι και θα περάσει … Compagneros Venceremos κλπ … μπήκαμε σε καραντίνα !

ΚΑΙ μαζί με την καραντίνα μπήκε στη ζωή μας και το WEBEX ! 
Okeyyyyyy ! Μάγκες ΨΥΧΡΑΙΜΙΑΑΑΑΑΑΑ !

Μωρέ ναι … δε λέω … ψυχραιμία … αλλά για να έρθει κάποιος να μου πει πώς κάνεις Εργαστηριακό Μάθημα με τηλεδιάσκεψη ;
πχ Ελεύθερο Σχέδιο, Φωτογραφία, κλπ κλπ κλπ

Σκέψου Κώστα ! Σκέψου !

Εύρηκα – Εύρηκα !
Θα κάνω παρουσιάσεις με PowerPoint !
Ναι !
Παρασκευή απόγευμα την είχα την φαεινή ιδέα … Δευτέρα είχα 4 ώρες το πρωί και άλλες 4 το απόγευμα … την Τρίτη 7άρα συνεχόμενη … 15 ωρούλες !

Ξεκινάμε με Γραφιστική μέσω Η/Υ … κάνω μια ωραιότατη παρουσιασούλα και προβάρω το χρόνο …
Γκέλα πρώτη !
Έχω φάει ήδη 1 ώρα και η παρουσίαση φτάνει για 20 με το ζόρι λεπτά !
Ωπααααα !
Houston we have a problem !
Πως καλύπτεις 4 ώρες ;
Ξανά λοιπόν μπροστά στο LapTop-άκι μου … μετά από κανένα 7ωρο … η παρουσίαση έχει ένα σχεδόν ικανοποιητικό χρόνο …

Συνεχίζουμε δυνατά να καλύψω και τις υπόλοιπες ώρες … και ξαφνικά έχω βρεθεί να φτάνει η Δευτέρα και να έχω κάτι ελάχιστες ώρες ύπνο όλο το ΠΣΚ και μερικές νταμιτζάνες καφέ στις παλλόμενες φλέβες μου …

6.30 το πρωί ανοίγω την Ηλεκτρονική μου Αίθουσα … Όλα δουλεύουνε ρολόϊ !
Thank the Lord … κάνω και μια προβίτσα

Κατά τις 8.00 παρά πέντε, αρχίζουνε να μπαίνουνε και τα παιδάκια μου …
Εκει αρχίζει και το γλέντι !

-Τεστ Τεστ 1-2 1-2 Με ακούτε ; Τεσσσστ Τεσσσστ
Η κατάσταση θυμίζει μέντιουμ που προσπαθεί να επικοινωνήσει με τα πνεύματα !!!
-Αννούλα με ακουςςςςς ;
-Εγώ σε ακούω ;
-Γράψε στο Chat !
-Εγώ με ακούωωωω ;
-Παιδιά κλείστε τα μικρόφωνα … χάνω την Αννούλα …
– Κύριε δεν σας ακούωωωω !
-Εγω Κύριε σας ακούω 2 φορές !
-Γιώργοοοο χαμήλωσε τα ηχείααα !
-Μα αφού φοράω ακουστικά Κύριε !

Τέλος πάντων … η κατάσταση θυμίζει παλιό ερασιτεχνικό – πειρατικό ραδιοσταθμό ένα πράμα … αλλά το παλεύω!

Τρώμε στα χαλαρά 25 λεπτά να πάρω παρουσίες και να σημειώσω τα τεχνικά προβλήματα …
Αν βέβαια αντί τα προβλήματα … σημείωνα το τι δουλεύει … θα έτρωγα λιγότερη ώρα !

Πάνω που λέω στον εαυτό μου “Μπράβο ρε μάγκα … τα έφερες ζάφτι !” … κρασάρει το WEBEX !!!
Αρχίζουνε τα μηνύματα στο messenger με ένα μάτσο αλαφιασμένους συναδέλφους που συνοψίζοντας ρωτάμε όλοι “Τι έγινε ρε παιδιά ;”

Και κάπως έτσι έφυγαν οι πρώτες μέρες Τηλεκπαίδευσης ! 
Οι σκέψεις να χρησιμοποιήσουμε Ταχυδρομικά Περιστέρια με memory sticks δεμένα στα πόδια τουα αλλά και ποτηράκια ενωμένα με κλωστή … απορρίφθηκαν μετά βδελυμμίας από την υπουργάρα μας ! Γιορτάζει κιόλας σήμερα … μεγάλη η χάρη της ! (Μη βαράτε όλοι μαζί ρεεεε !)
Και κάπως έτσι κυλάνε οι μέρες …

Αφού το λοιπόν είπαμε πως κυλάνε οι μέρες … ας πάμε και στις νύχτες !

Οι νύχτες είναι αφιερωμένες στην Κατερίνα …
Ποια είναι η Κατερίνα θα ρωτήσετε και με το δίκιο σας … οπότε θα κάνω μια μικρή ιστορική αναδρομή !

Το Κατερινάκι το γνώρισα πρώτη φορά το 2004 … και με μίσησε με την πρώτη κουβέντα που είπα !
Εγώ, πολύ νιόπαντρος τότε, σχεδόν δεν την είδα …

Περάσανε αρκετά χρονάκια και την συνάντησα ξανά το 2013 όταν έκανε το Παιδαγωγικό της … αυτή τη φορά με συμπάθησε περισσότερο ! Μην φανταστείτε και τίποτε υπερβολές … ένα κλικ περισσότερο !
Ήμουνα Επόπτης στην Πτυχιακή της … έβαλα ένα Αριστα 10 με τόνο (όχι Rio Mare) σε μια κρίση καλοσύνης … το άξιζε και με το παραπάνω … αλλά είχα και την στραβοξυλοσύνη μου να υπερασπιστώ ! Όμως το έβαλα το 10 (και το ευχαριστήθηκα κιόλας … αλλά μην της το πείτε)
Και κάπως έτσι πέρασαν άλλα 7 χρόνια !

Ξανασυναντηθήκαμε σαν εκπαιδευτές στα ΙΕΚ πριν ένα χρόνο και κάτι … λίγο στο αδιάφορο, λίγο στο ξεκούδουνο … λίγο στο ένα γειά στο διάδρομο !
Ακόμα δεν είχα υποψιαστεί ο Χριστιανός (λέμε τώρα) το τι με περίμενε !

Ένα απογευματάκι του Φθινοπώρου λοιπόν είχαμε λίγο χρόνο και λέω κάτσε να συγχρονιστούμε στην ύλη μην κάνουμε τα ίδια …
Κάτσαμε στο παγκάκι και κάναμε ένα τσιγάρο … εκεί διαπίστωσα πως είναι ένα πανέξυπνο πλάσμα που μπορούσα να μιλάω και να συνεννοούμαι !!! Κάτι που γενικά σπανίζει στην περιπτωσάρα μου !
Μάλλον κάπου εδώ έφαγα και το αστροπελέκι …
Φεύγω για το σπίτι χωρίς να έχω ακόμα πάρει χαμπάρι … μετά από 25 χρόνια γάμου είμαι και απροπόνητος παναθεμά με !
Μπαίνω σπίτι και είμαι ηλιθιωδώς χαρούμενος παρά τη βρόχα που έφαγα !
Δεν σπουδαιολογώ το όλο θέμα ο μικρός αθώος παιδούλος … αλλά που να ήξερα !
Εχω και κάτι εκκρεμότητες με την γείτονα χώρα Ιταλία να με απασχολούν … και περνάνε οι μέρες ώσπου διαπιστώνω πως δεν μου είναι καθόλου μα καθόλου δύσκολο να ανυπομονώ να την ξαναδώ !

ΠΟΥ ΠΑ ΡΕ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΟΟΟ ;;;
Αυτή είναι είναι 42 … εσύ 54 … αλλά όπως έλεγαν και οι Αφοι Κατσιμίχα … έψαχνα να βρω το μπεελάααα μου … και τελικά τον βρήηηκα !
Λοιπόν καταστρώνω λεπτομερές σχέδιο δράσης … αλλά όπως πάντα συμβαίνει … ο Θεούλης κάνει τρελλά γέλια με τα σχέδια που κάνω και ποτέ δεν πιάνουν !

Οπλισμένος με αισιοδοξία που δεν παίρνει άλλο, πιάνω το κινητό …
Παίρνω το σοβαρό μου … προβάρω την βαθιά σέξυ φωνή μου … να κάνω λες και καμμιά γαργάρα να μαλακώσει το λαρύγγι; … κάτσε ρε μεγάλεεε δεν θα τραγουδήσεις κιόλας ! 
Βρήκα και το Εκπαιδευτικό Θέμα της Ημέρας … επιστρατεύω όλα μου τα κουράγια … και πατάω εκείνο το κουμπί το πράσινο !

Κάπως έτσι άρχισε … και ο μπάρμπας δάγκωσε τη λαμαρίνα και της έκοψε κομμάτι !

Εκεί κάπου … έρχεται η Καραντίνα ! Έτσι απλά για να διαβεβαιώσει αυτό που έλεγα για το χιουμοράκι του Μεγάλου εκεί ψηλά !

Τα τηλεφωνήματα πυκνώνουνε … μπαίνει μουσική επένδυση … και ξαφνικά έχω επιστρέψει κάπου στα 15 ! 
Αρχισα μέχρι και τραγούδια να γράφω … ξανά μετά από πολλά χρόνια που είχα να πιάσω μολύβι …
Πήρα τηλέφωνο την κόρη μου και τις είπα τα καθέκαστα … και γενικότερα έχω βρεθεί στη φάση “Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει !”

Κάπου εδώ … μπαίνουνε και τα Φαρμακεία στη ζωή μου !

Κλεισούρα … κλεισούρα και ξανά κλεισούρα !
Δεν πάει άλλο … πρέπει να πάω καμμιά βολτούλα να ξελαμπικάρω !

Εκεί μου έρχεται η ιδέα η καλή. Διανυκτερεύουν Φαρμακείο είναι ένα και αυτό στην άλλη άκρη της πόλης …
Ντύνομαι … στέλνω 1 στο 13033 και καβαλάω τη μπουσίτσα μου … πηγαίνοντας πάνω κάτω την πόλη αρκετές φορές σαν το γιο-γιο …
Αναφέρω πάνω στη συζήτηση τη λύση που βρήκα για την κλεισούρα και το πως έκανα την μικρή προσωπική μου επανάσταση ! Και ακούω “Ωραία ιδέα ! Θα το κάνω κι εγώ !”
Εκεί κάπου αρχίσανε να χτυπάνε τα καμπανάκια …

Ξαφνικά αρχίζω να γράφω το τι μου συμβαίνει στο messenger χωρίς να υπολογίζω ούτε Θεούς ούτε Δαίμονες … ποιός ; εγω ! Εγώ που πάντα παίζω εκ του ασφαλούς … κρυψίνους και μυστήριος … πάντα με τα τείχη υψωμένα στο θεό … και γράφω και γράφω με την ευελιξία νταλίκας με σπασμένα φρένα …
Τέλος πάντων ευτυχώς το γλύτωσε η κοπέλα το εγκεφαλικό !

Μερικές μέρες μετά μου γράφει “Λέω να πάω ένα Φαρμακείο” …
Δαγκώνομαι λίγο και ρωτάω “Να έρθω;”
Περιμένω την απάντηση στο στυλ … καταλαβαίνετε …
Αλλά ξαφνικά διαβάζω “Αμέ !”…

Και κάπως έτσι ξεκίνησε … γλυκά – γλυκά και όμορφα !

Ακόμα διερευνούμε ο ένας τον άλλο … αλλά So Far So Good … είμαι αισιόδοξος, είμαι χαρούμενος και μέσα σε αυτή τη λαίλαπα που μας έχει χτυπήσει … είμαι ερωτευμένος !
La vitta e bella !

Γι’ αυτό σας λέω …
Ο Θεός να έχει καλά τα διανυκτερεύοντα Φαρμακεία !

Με το καλό και στα δικά σας !