Κοπή πίτας με χρυσές λίρες
Θυμάται ο Ντίνος Δαφαλιάς.
Όπως κάθε Γενάρη, έτσι και τώρα ξεκινά η περίοδος με τις κοπές πίτας. Κάθε λογής πολιτικοί και τοπικοί παράγοντες θα αρχίσουν να περιφέρονται από σημείο σε σημείο της πόλης, για την «Κοπή της πίτας». Πέρυσι πήγα κι εγώ σε μία αντίστοιχη τελετή και διαπίστωσα ότι ήταν χάσιμο χρόνου.
Θυμάμαι όμως την καλύτερη κοπή πίτας ever. Είναι η αρχή του έτους 2000 και η Interact Χρηματιστηριακή, που ανήκε σε ιδιώτη, έχει πουληθεί κατά το ήμισυ (συν το management) στην Τράπεζα Χίου κι έχει μετονομασθεί σε XIOS Χρηματιστηριακή.
Μαζευτήκαμε στο μεγάλο χώρο και αρχίζει ο ιδιώτης να κόβει, κάνοντας τον παραδοσιακό σταυρό. Ξεκινάει, του Χριστού, της Παναγίας, του Άγιου Βασίλη, του φτωχού και μετά αρχίζει να δίνει στους υπαλλήλους μέχρι να βρεθεί το φλουρί. Όταν βρέθηκε το πολυπόθητο φλουρί, άνοιξε το συρτάρι και έβγαλε μία χρυσή λίρα για να την δώσει στον τυχερό. Η διαδικασία όμως συνεχίσθηκε. Η μισοκομμένη πίτα πήγε στην άκρη και πήρε μία ακόμα να την κόψει. Άλλο ένα φλουρί και άλλη μία χρυσή λίρα σε έναν ακόμα υπάλληλο. Αυτό έγινε συνολικά 10 φορές. Ο άνθρωπος μοίρασε 10 χρυσές λίρες κόβοντας 10 βασιλόπιτες.
«Όσοι δεν κέρδισαν φλουρί να έρθουν στο γραφείο μου» είπε το αφεντικό. Πήγαμε κι εμείς οι «άτυχοι» ένας ένας με υπομονή και λαχτάρα. Άνοιξε τον χαρτοφύλακά του που ήταν γεμάτος λαχεία στοιχισμένα σε πάκα των 40 και μας τα μοίρασε. Κάθε ένας από εμάς κέρδισε κάτι, έστω τον λήγοντα…
imaginistes 