το…Ρόδο του Ισπαχάν

γράφει ο Χάρης Κατσιμίχας

 

«Πάρε ένα γυαλί και κόψε το λαιμό σου»

 

Τέτοια τραγουδούσε η Τετράς η Ξακουστή του Πειραιώς.

 

Πέρασαν τα χρόνια, άλλαξαν οι άνθρωποι, άλλαξαν οι εποχές, έφυγαν κι αυτοί ένας – ένας (με πρώτο πρώτο τον Ανέστη τον Δελιά) μαζί τους έφυγε για πάντα και ο καιρός της μαγκιάς.

 

Ποιος ξέρει τι διάολος τους είχε καβαλημένους…εμείς, δεν θα το μάθουμε ποτέ. Μόνο να εικάζουμε μπορούμε.

 

Εκείνοι όμως ήξεραν!

 

Πως αλλιώς να εξηγήσεις αυτόν τον πεισματικά, ακραίο τρόπο ζωής; Αυτή την απεγνωσμένη, μηδενιστική, άγρια και ποιητική ζωή τους;

 

Αυτά τα αγρίμια όμως ( είτε αρέσει σε διάφορους, είτε δεν αρέσει) είναι οι δημιουργοί του νέου ελληνικού τραγουδιού.

 

Μέσα από την κοπριά της χαμοζωής τους, φύτρωσε το…Ρόδο του Ισπαχάν!

 

(Χάρης)