Το παρασκήνιο της πώλησης της XIOSBANK

γράφει ο Ντίνος Δαφαλιάς.

Για μερικούς δεν έχει νόημα το παρασκήνιο της πώλησης μία ανώνυμης εταιρείας. Αυτό είναι λάθος. Η πώληση μίας τράπεζας σε ένα περιβάλλον συνιστωσών συγκυριών, διαμόρφωσε το οικονομικό κλίμα της εποχής. Τίποτα δεν είναι τυχαίο…

 

Είχαμε μείνει στο 1996 με το τραγικό συμβάν στα Ίμια και τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ, καθώς και τις βουλευτικές εκλογές. Εκείνη τη χρονιά συνέβη και κάτι άλλο, που είχαμε όλοι υποεκτιμήσει. Ήταν ο θάνατος του Θ. Βαρδινογιάννη. Ο Θοδωρής, λαϊκός άνθρωπος, ήταν τακτικός επισκέπτης στον 4^ο όροφο της Αριστείδου, στο μηχανογραφικό κέντρο της Τράπεζας Χίου. Ανοίγαμε το καλό ντουλάπι με τα δωδεκάρια ουίσκι και κερνάγαμε πάντα. Δεν είχαμε ποτέ συζήτηση μαζί του γιατί στην κυριολεξία πνιγόμασταν στην δουλειά. Όλες οι επισκέψεις γίνονταν 10-11 το βράδυ όσο εμείς ετοιμάζαμε με λύσσα λογισμικά για την XIOSBANK. Αργότερα, late hours, τον συναντούσαμε σε ένα μπαράκι της οδού Υψηλάντου στο Κολωνάκι, αλλά δεν είχαμε καθόλου επαφές. Ο Θοδωρής ήταν Διευθύνων Σύμβουλος στην Τράπεζα Χίου, αλλά είχα την εντύπωση ότι δεν ασχολούνταν καθόλου. Η διοίκηση της Τράπεζας ήταν ο Βαρδής και ο David Watson.

Δεν είδα ποτέ τα νούμερα που άφησε πίσω του ο Θόδωρας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι φήμες στις Κρήτη ανέφεραν ότι πυροδότησε την πώληση της XIOSBANK, για να κλείσουν όλα τα θέματα του Θόδωρα. Το 1997 η τράπεζα μπήκε τελικά στο Χρηματιστήριο και το 1998 έγινε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου με δικαίωμα στους παλαιούς μετόχους και μία σχέση ανταλλαγής. Ο Βαρδής μετά θα έκανε split και μέσω της ορμής της μετοχής θα αποκόμιζε τεράστια κέρδη. Αυτή ήταν μία πάγια τακτική. Επειδή όμως ο Βαρδής είναι παλαιών αρχών, παραιτήθηκε μερικώς του δικαιώματος συμμετοχής, για να δοθούν 4 δισ δραχμές στους εργαζόμενους. «Πάρτε τα και μοιράστε τα» φέρεται να είπε στη διοίκηση. Η τότε διοίκηση έχει αλλάξει και Γενικός Διευθυντής είναι πλέον ο Γ. Πεχλιβανίδης, έχοντας δίπλα του τον Γ. Τανισκίδη. Ο David Watson έχει αποχωρήσει χωρίς πολλές λεπτομέρειες. Τότε υπήρχε ένας κανονισμός σε περιπτώσεις διαμοιρασμού δικαιώματος ΑΜΚ στο προσωπικό. Τα μερίδια έπρεπε να είναι 1 προς 4. Δηλαδή αν ο πιο άτυχος έπαιρνε 1.000 μετοχές, ο πιο τυχερός έπρεπε να πάρει 4.000 μετοχές. Τελικά τα δικαιώματα δεν μοιράστηκαν σε όλους τους εργαζομένους και μοιράστηκαν μόνο στους διευθυντές και τον Γενικό διευθυντή, τηρώντας την αναλογία 1/4. Αυτό ήταν, «τα μολύβια κάτω». Η XIOSBANK έχει πλέον καταρρεύσει, διότι ο μεγαλομέτοχος έχει αποφασίσει προ πολλού να την πουλήσει και το δώρο του Βαρδή, δεν έφτασε ποτέ σε όλους…

Μία Παρασκευή πρωί, καθυστέρησα να πάω στο γραφείο, στην οδό Φραγκοκλησιάς απέναντι από το Village, όπου στεγαζόταν πλέον το μηχανογραφικό της XIOSBANK. Το κινητό δεν έχει σταματήσει να χτυπάει. Συνάδελφοι με καλούν για να μάθουν τι έχει γίνει. Έτσι, μαθαίνω την είδηση ότι ο Διευθυντής Πληροφορικής της XIOSBANK παραιτήθηκε. Καταφθάνω στο γραφείο όπου με περίμεναν για να γίνει η ανακοίνωση. Η είδηση επιβεβαιώθηκε, ο Βασίλης πάει στην Τράπεζα Πειραιώς. Μας φάνηκε περίεργο διότι τότε η Πειραιώς δεν είχε καμία εμφανή δυναμική και ήταν παραφυάδα της Εμπορικής Τράπεζας. Την επόμενη μέρα, Σάββατο, τα πρωτοσέλιδα έγραφαν: «Στα χέρια του Σάλλα η XIOSBANK». Το deal ήταν καλό για τον Βαρδή. Το τίμημα ήταν υψηλό και θα έλεγχε το 15% της Πειραιώς.

Τα κεντρικά γραφεία της XIOSBANK στην Θεσσαλονίκη ήταν στην οδό Τσιμισκή, στον παλιό Κατράντζο. Στο ισόγειο ήταν το κατάστημα και στους ορόφους διάφορες υπηρεσίες  (δάνεια, εισαγωγές εξαγωγές κλπ). Κάποιος άφησε μία ανθοδέσμη όπως αυτές που αφήνουν σε σημεία τροχαίου δυστυχήματος…

Αυτό που επακολούθησε ήταν ένα μπάχαλο και η τιμή της μετοχής κόλλησε περίπου στις 7.500 δραχμές, όταν όλο το Χρηματιστήριο ήταν αφηνιασμένο. Τελικά βρέθηκα στην θυγατρική της XIOSBANK, την XIOS Χρηματιστηριακή την χρυσή εποχή του Χρηματιστηρίου και των ανακατατάξεων…

Τώρα αρχίζει το άλλο πάρτι… Fasten your seat belts !