In Memoriam…Δημήτρης Οικονόμου (Φευγάτος)
Αναδημοσίευση από 3/7/14
του Κώστα Φαναρά
Με τον Φευγάτο ήμασταν συμμαθητές και γείτονες, μέχρι τότε που τελειώσαμε το γυμνάσιο, αν θυμάμαι καλά.
Ήτανε πολύ όμορφο παιδί και συχνά έδειχνε μια σεξουαλική ωριμότητα, όταν οι υπόλοιποι ήμασταν με σπυριά και το μόνο που μας ένοιαζε ήταν τα σουβλάκια του κυρ-Βαγγέλη και τα μπιλιάρδα του μπάρμπα Τάσου.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά κάποια φορά που ήμασταν στο σπίτι του, ότι είχε έρθει και μια κυρία, με την κόρη της στην ηλικία μας, και ο αθεόφοβος την έπεσε στην μάνα, που ήταν όντως πολύ καλύτερη από την κόρη, όταν εμείς κοιτάζαμε αμήχανοι τα νύχια μας.
Μια άλλη φορά αποφασίσαμε ότι έχουμε ομάδα μπάσκετ στο γυμνάσιο, εκείνο στην οδό Καλλιφρονά, και κλείσαμε αγώνα στην Γυμναστική Ακαδημία στους Καλογήρους με την ομάδα κάποιου άλλου σχολείου. Μέχρι να έρθει η ημέρα του αγώνα αντί να κάνουμε προπόνηση, σε τα μας τώρα, σαχλαμαρίζαμε με αρχηγό τον Δημήτρη που έλεγε συνέχεια, κάνοντας την σχετική κίνηση, θα τους τρελλάνουμε στους πόντους, κάθε κατεβασιά μας θα είναι και καλάθι, πάρτε τα ρε άρρωστοι.
Περιττό να πω ότι δεν μπορέσαμε να μετρήσουμε πόσα καλάθια φάγαμε και ότι αποφασίσαμε ότι το μπάσκετ δεν είναι το άθλημά μας.
Καλό ταξίδι Φίλε…
Όπισθεν των τεσσάρων Δημήτρης Οικονόμου (Φευγάτος)
imaginistes 