Εκλεκτικές συγγένειες…Χιώτης, Ράινχαρντ, Γούναρης, Σουγιούλ

Με αφορμή το κείμενο του Ηλία Μαγκλίνη «Ωραία πράματα»* για τον Μανώλη Χιώτη, ο αγαπητός φίλος και συνεργάτης μας στο ραδιόφωνο των imaginistes, Γιώργος Λιακόπουλος, σημειώνει: 

του Γιώργου Λιακόπουλου

Εξαιρετικό κείμενο!

Ήθελα με την ευκαιρία να κάνω δυο διευκρινίσεις στα ερωτήματα που θέτει ο συντάκτης με αφορμή το κείμενο στο οποίο συνδέει τον κινηματογράφο με τις συνθέσεις του Μαν Χιώτη.

Η 10ετία του 50, είναι μια ιδιαίτερη δεκαετία ,στην οποία υφαίνεται ο λαϊκός μας πολιτισμός, ύστερα από τις καταστροφές του κατακτητή και τον αιματηρό εμφύλιο!

Τα ερωτήματα λοιπόν που τίθενται στο κείμενο είναι δυο :το πρώτο είναι ,πως και από ποιόν επηρεάστηκε ο Χιώτης στα (λάτιν) τζαζ λαϊκά κομμάτια και το δεύτερο είναι ,πως υιοθέτησε ο Χιώτης τον ήχο της τρομπέτας και του σαξόφωνου.

Ο Χιώτης όπως είναι γνωστό, ήταν ένας ευφυής -ανήσυχος -με απέραντο ταλέντο -σπουδαγμένος στο ωδείο Αθηνών ,βιρτουόζος και μέγιστος συνθέτης! Μια τέτοια προσωπικότητα δεν άφηνε τίποτα να πάει «χαμένο»!

Ο ήχος της κιθάρας του τεράστιου τσιγγάνου τζαζ/κιθαρίστα ,Βελγικής καταγωγής  Τζάνγκο Ράινχαρντ, τον επηρεάζει βαθιά ! Αν ακούσουμε με προσοχή τον Ράινχαρντ -ιδιαίτερα στα παιξίματα του στις συνεργασίες του με τον Ντιουκ Έλινγκτον, θα απολαύουμε τα εξαιρετικά τζαζ και σουίνγκ κοσμήματα τους, αλλά θα δούμε μέσα σ’ αυτά τα σουίνγκ κομμάτια, χαρακτηριστικά ακούσματα των ύστερων δημιουργιών του Χιώτη !Ιδιαίτερα μετά το ’61!

Από την άλλη πλευρά οι ήχοι των σαξοφώνων και των τρομπετών αρχίζουν να συναρπάζουν τον Χιώτη όταν συνεργάζεται με τους καλλιτέχνες του ελαφρού και του αρχοντορεμπέτικου τραγουδιού. Ειδικότερα όταν ο Χιώτης συνδέεται με τον αξεπέραστο Νίκο Γούναρη.

Ο Γούναρης ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που ήρθε σε επαφή με τέτοια όργανα και με αντίστοιχους καλλιτέχνες από την εποχή που πήγε στην Αμερική . Ήταν ο πρώτος Έλληνας καλλιτέχνης που επισκέφτηκε την Αμερική (1946). Όταν επέτρεψε στην Ελλάδα, τραγούδησε όλα τα είδη : ελαφρό-δημοτικό -αρχοντορεμπέτικο και ρεμπέτικο πχ «με τυλίξανε δυο φίνες» του Κερομύτη.

Από την άλλη πλευρά ο πατριάρχης του αρχ/τικου Μιχάλης Σουγιούλ, χρησιμοποιεί και στις συνεργασίες του με τον Γούναρη αλλά κ με τον Χιώτη πολλά δυτικά όργανα : πιάνο ,σαξόφωνο, τρομπέτες ( από το 1948-1958). Έτσι ,έρχεται σε επαφή με αυτά τα όργανα τα οποία τον συναρπάζουν και τα εγκαθιστά και στη δική του ορχήστρα! Σ’ αυτές τις ορχήστρες επιβάλει όλους τους μουσικούς να ντύνονται ομοιόμορφα.