Δύσκολη περίπτωση ο Μίκης για τους μωρούς

της Βιτάλιας Ζίμμερ.

Από τη νεολαία Μεταξά, στο ΚΚΕ και βουλευτής επικρατείας της ΝΔ. Και στο τέλος, η περιβόητη δήλωση περί αριστερόστροφου φασισμού, τον οποίο χαρακτήρισε χειρότερο. Αν λάβουμε υπ’ όψιν τα πτώματα του κάθε φασισμού, τότε δικαιώνεται.

Αυτά όμως αφορούν τις πολιτικές παρεμβάσεις του Μίκη. Το μουσικό του έργο είναι ανεκτίμητο. Μαζί με τον Μάνο ήταν οι καλύτερες πρεσβευτές της Ελληνικής τέχνης. Υπάρχουν κι άλλοι, όπως η Ειρήνη Παππά και η Μαρία Κάλλας για παράδειγμα. Ο Μίκης όμως, ήταν ένας ραδιοφωνικός σταθμός που εξέπεμπε σε όλες τις συχνότητες ταυτόχρονα. Κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα.

Χαίρομαι που τα πολιτικά κόμματα έκαναν ένα βήμα πίσω, έστω και με δισταγμό, αφήνοντας το Μίκη να παραμείνει ο κρυφός αδελφός όλων των Ελλήνων και των φίλων της μουσικής.

Κι όταν οι δήθεν «έντεχνοι» επιτέθηκαν στον ατάλαντο Σ. Ρουβά για την ερμηνεία στο «Άξιον Εστί», ο Μίκης είπε: «Από τη στιγμή που ο δημιουργός δημοσιεύει το έργο του, παύει να είναι δικό του και ανήκει στο λαό». Ο Μίκης έθεσε την κορεκτίλα στο περιθώριο, όντας δέκα βήματα πιο μπροστά από τον ψευτοδιανοούμενο.

Τι ήταν ο Μίκης;

Ο Μίκης ήταν ένας αυθεντικός Έλληνας, που είχε μία χαρακτηριστική ευκολία προσαρμογής στα επίκαιρα θέματα, χωρίς να είναι επ’ ουδενί τρόπω καιροσκόπος.

Οι άνθρωποι γίνονται αθάνατοι από τα έργα τους…