Τίποτα πιο εκλεκτό; Μακαρονάδα με κόκορα κοκκινιστό

γράφει ο Ντίνος Δαφαλιάς.

Το ραντεβού για να φαγωθεί η κόκορας ήταν κανονισμένο πριν από μέρες. Εμείς δεν πήγαμε, γιατί κάτι έτυχε. Κρίμα όμως, γιατί χάσαμε κάτι πάρα πολύ καλό.

Η οικοδέσποινα είναι εξαιρετική μαγείρισσα. Ξέρει και να τρώει και να μαγειρεύει κι ας τσιμπάει λίγο το αλάτι. Από το πρωί της Κυριακής ξεκινάει όλο χαρά να μαγειρεύει. Το μακαρόνι επιβάλλεται να είναι χοντρό. Χρειάζεται νιτσεράδα να το φας με κόκκινη σάλτσα για να μην λερωθείς.

Η οικοδέσποινα μαζί με την Γιώτα, σύζυγο του Μάκη, σερβίρουν τα πιάτα στο τραπέζι του σαλονιού. Η τραπεζαρία ήταν γεμάτη ρούχα και θεώρησαν σωστό να φάνε τον κόκορα κρατώντας τα πιάτα. Κανονικά έπρεπε να στρώσουν μουσαμά ή να πάνε σε χρωματοπωλείο να πάρουν νάιλον να το απλώσουν.

Ο κόκορας καταφθάνει αχνιστός, λαχταριστός. Έρχεται και το κρασί και κάποιος πρέπει να το ανοίξει. Ο Μάκης θα το κάνει. Δίνει το πιάτο στη Γιώτα κι ο Μάκης σηκώνεται όρθιος για να τσακωθεί με το φελλό και του τιρμπουσόν. Η Γιώτα όμως έχει μια λιγούρα άλλο πράγμα. Αφήνει το πιάτο επάνω στον καναπέ. Το κρασί ανοίγει και ο Μάκης κάθεται. Ναι… έκατσε πάνω στο πιάτο με το άσπρο παντελόνι. Δεν υπάρχει…

Κι ο σπιτονοικοκύρης είχε το μισό του μπόι και δεν μπορούσε να του δανείσει παντελόνι. Μάκη, δύο λύσεις υπάρχουν. Ή τρως όρθιος ή καθιστός με το σώβρακο.