Πλίνθοι και κέραμοι, ήχοι
Χρίστος Σαπρίκης
– Φτάσαμε. Σε μισή ώρα με τρία τέταρτα θα έχω τελειώσει. Να εδώ φεύγει μια κυρία. Μπορείς να παρκάρεις.
~~~
Μπροστά τα αυτοκίνητα ανεβαίνουν τη λεωφόρο με ταχύτητα, το καθένα με τον δικό του ξεχωριστό ήχο. Ήχο που μεγεθύνεται καθώς αντανακλάται στα ψηλά τζαμένια κτίρια αριστερά και δεξιά του δρόμου. Μια μηχανή που μαρσάρει, ένα φορτηγό που αγκομαχάει φορτωμένο, αυτός έχει πρόβλημα με την εξάτμισή του, ο άλλος ανεβαίνει με ανοιχτά παράθυρα και τέρμα τη μουσική, το αστικό που αλλάζει συνεχώς ταχύτητες…
~~~
– Ξέρεις, πολλά πράγματα που τα προσπερνάμε στην καθημερινότητα μας φαντάζουν πολύ ξεχωριστά αν καθίσεις και τα παρακολουθήσεις προσεκτικά.
– Μη μου πεις τώρα ότι θα παρακολουθείς και τους ήχους των αυτοκινήτων στους δρόμους.
– Όχι, αλλά στις ώρες της αναμονής το μυαλό κολλάει σε απίθανα πράγματα.
– Έχεις πάρει κι ένα βιβλίο. Γιατί δεν το διαβάζεις αντί να κάθεσαι να ακούς τα αυτοκίνητα;
~~~
imaginistes 