Προσέγγιση στην εικαστική τέχνη…Ο Μπαλζάκ του Rodin

της Αλεξάνδρας Λαμπροπούλου

 

Όταν εμφάνισε τον Μπαλζάκ του ο Rodin, η εταιρία λογοτεχνών απέρριψε το έργο που είχε παραγγείλει. Ακούστηκαν επικρίσεις ότι είναι «τσουβάλι με κάρβουνα», «δύσμορφη κάμπια» κ.α. Ακόμα κάποιοι έφτασαν να πουν ότι φαίνεται λες και γυμνός αυνανίζεται κάτω από την ρόμπα του. Κανείς δεν μπορούσε να αντιληφθεί την ευφυΐα του Rodin που τον μελέτησε τόσο ως σωματότυπο όσο και σαν πνεύμα και συνέλαβε τον μέγα Μπαλζάκ  σαν «ένα βουνό που εγκαταστάθηκε στη γη».

Ο ίδιος έλεγε για το έργο του: «Τίποτε από ότι έχω κάνει δεν με ικανοποιεί τόσο πολύ, γιατί τίποτε δεν μου κόστισε τόση προσπάθεια· τίποτε άλλο δεν συνοψίζει τόσο απόλυτα ότι θεωρώ μυστικό νόμο της τέχνης μου». Εν τω μεταξύ στην άλλη άκρη του Ατλαντικού στο Μιλγουόκι ο Edward Steichen βλέπει ένα δημοσίευμα αυτού του είδους, λατρεύει το άγαλμα, του μπαίνει η ιδέα να πάει στο Παρίσι, εγκαθίσταται στο Μονπαρνάς, κάποια στιγμή γνωρίζει τον Rodin, φωτογραφίζει το έργο στο φως της ημέρας, δεν τους αρέσει το αποτέλεσμα και τελικά ο Rodin του ζητά να το φωτογραφίσει νύχτα. Έτσι στα 1908 έχουμε αυτή τη φωτογραφία από τον Steichen τραβηγμένη στις 11.00 τη νύχτα. Ο νέος ακόμα τότε φωτογράφος δούλεψε ώρες στο εργαστήριο για αυτό το αποτέλεσμα. Όταν την είδε ο Rodin είπε: «Είναι ο Χριστός που περπατά στην ερημιά. Οι φωτογραφίες σου θα κάνουν τον κόσμο να αντιληφθεί τον Μπαλζάκ μου»