Στους δρόμους της πόλης (1+1)

 

 

του Χρίστου Σαπρίκη

 

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης.

Σκόρπιες εικόνες, ψηφίδες καθημερινότητας.

Κυνηγώντας το χρόνο που φεύγει…

Η μέρα που γεννήθηκες

αναπαρίσταται, Θεάνθρωπέ μου

κάποιο άστρο

θαμπό από το άθεον όζον

σε ψάχνει

 

οι μάγοι δε θυμούνται

αν γέρασαν ή έχουν πεθάνει

 τα ξυλιασμένα δάχτυλα του θαύματος

ρωτούν πού είναι η φάτνη

κι εγώ εκεί σκυμμένη

μεσ στο προσκύνημα της αναζήτησής σου

σε μια συμμετοχή απαρατήρητη

μοναχική

 

δεν το αρνούμαι νιώθω να διαπερνά

και του δικού μου σώματος

την ξυλιασμένη δυσπιστία

η σεβαστή, ασύλληπτη του θαύματος

θερμαντική ανάγκη

……..

 

Κική Δημουλά, από την ποιητική συλλογή «Τα εύρετρα»