Γιώργος Σαραντάρης…Η γυναίκα με τον ήλιο και ο Έντουαρντ Χόπερ

Η γυναίκα με τον ήλιο κατεβαίνει σ’ ένα λόφο
Τα μαύρα της μάτια έχουν σηκώσει τη θάλασσα
Η φωνή της σκεπάζει την πεδιάδα
Παιδιά τρέχουν να της φιλήσουν τα χέρια
Λουλούδια μάζεψαν και της τα δίνουν
Πουλιά εκλέψανε της τα χαρίζουν
Στον ποταμό θα καθήσει η γυναίκα
Για να ταξιδέψουν τα λουλούδια
Και πετάξουν τα πουλιά.

Το 1906, σε ηλικία 24 ετών, ο Έντουαρντ Χόπερ φεύγει για το Παρίσι. Ο νεαρός εικονογράφος που έμελλε να γίνει ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του ρεαλισμού στην αμερικανική τέχνη του μεσοπολέμου, γνωρίζει την ποίηση του Μπωντλαίρ, τα έργα του οποίου έμελλε να διαβάζει και να απαγγέλλει σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Επηρεάζεται όσο κανένας άλλος ομότεχνος της εποχής του από την ευρωπαϊκή ζωγραφική και από την τεχνοτροπία ζωγράφων, όπως Βελάσκεθ και Γκόγια. Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ ήρθε αντιμέτωπος με μια κοινωνία που του φάνηκε «τρομακτικά σκληρή και ωμή». Ξεκινά να αποτυπώνει τη μοναξιά του ανθρώπου των αρχών του 20ού αιώνα με έναν τρόπο πολύ διαφορετικό από τους καλλιτέχνες της εποχής του.

Αργυρώ Μποζώνη