Καλοκαίρι αγκαλιά μου…ΠΑΝΟΣ ΚΑΠΩΝΗΣ

ΟΙ ΝΕΡΕΝΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ

 

Νερένιες ημέρες
γι’ αυτούς που κολυμπάνε στον εαυτό τους
και για τους άλλους στις παραλίες
ανάμεσα στις γυμνές πατούσες
και τις στημένες ομπρέλες
ενός ήλιου ξεφτισμένου χλωμού

.

Απογεύματα στο έλεος της θάλασσας
και μόλις ξεκίνησε το καλοκαίρι
που μου το γράφεις σαν δικό σου λαμπερό
μ’ έναν έρωτα τριγύρω στα βότσαλα
να μου ζητάει φωτιά για το τσιγάρο του
και τα μάτια σου κλεισμένα στα σκούρα γυαλιά.

.

Πώς νομίζεις ότι αυτή η θαλασσινή αίσθηση
αναδύεται ξαφνικά απ’ τα κύματα
συντροφιά στ’ άδεια καθίσματα των ακτών
και στα άδεια αισθήματα των λουομένων
του Ιουνίου, αυτού του Ιουνίου στο Αιγαίο
“Αιγαίο, Αιγαίο τα ψάρια σου” (φώναζες)

.

Έπειτα, έβγαλες το μαγιό σου και τ’ ακούμπησες
νοερά στην άκρη της ψιλής αμμουδιάς
αγγίζοντας έναν ορίζοντα αθέατο, απόμακρο
σαν ταύτιση με την γραμμή του σώματός σου
ενός σώματος που καίγεται να δροσιστεί
στις νερένιες επιφάνειες των γαλάζιων ονείρων.

.

Των γαλάζιων κυμάνσεων των ματιών σου.