Μπραχάμι – έργα και ημέραι

Ντίνος Δαφαλιάς

Τα όρια του Δήμου Μπραχαμίου δεν είναι ένα απλό σύνορο αρμοδιοτήτων μεταξύ ημών και υμών. Είναι τα όρια της σοβαρότητας.

Η παραίτηση του πρώην Αντιδημάρχου και η πρόσληψή του με τον ρόλο του νομικού συμβούλου προκαλεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Συμφωνούμε ότι είναι νόμιμο. Το δόγμα Βουλγαράκη καλά κρατεί. «Ότι είναι νόμιμο, είναι ηθικό».

Και για να συμβεί αυτό, πρέπει να συμφωνούν δύο. Ανεξάρτητα της πατρότητας (ή μητρότητας για να μην παρεξηγηθούμε) της ιδέας, το άλλο μέρος έπρεπε να αρνηθεί. Αν το πρότεινε η Μαρία, έπρεπε ο άλλος να αρνηθεί. Αν το πρότεινε ο άλλος, έπρεπε η Μαρία να αρνηθεί. Από τη στιγμή που έγινε, τότε συμφωνούν και οι δύο.

Αυτό που μας προκαλεί εντύπωση είναι ότι μίλησαν στο δημοτικό συμβούλιο και κάποιοι που δεν είχαν βγάλει μιλιά και για άλλα θέματα, που σχετίζονται με την καθημερινότητα.

Επίσης, δεν μας είναι αδιάφορο ότι η Δήμαρχος επικαλέστηκε επικοινωνία με τον κο. Πρεκετέ. Περιμένουμε τον κο. Πρεκετέ να τοποθετηθεί επί του θέματος. Όχι ότι παίζει ρόλο, διότι ο κος Πρεκετές δεν καλείται να συναποφασίσει με βάση τον Νόμο. Απλά ίσως την πάτησε…

Εμείς θεωρούμε ότι ο θεσμός του Δημοτικού Συμβουλίου έχει ευτελιστεί γιατί οι σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται από την επιτροπή ποιότητας ζωής και την οικονομική επιτροπή, όπου υπάρχει πλειοψηφία της Ανδρούτσου. Έχει ευτελιστεί, επειδή ο Δημοτικός Σύμβουλος κατάντησε τίτλος Δούκα του Μπραχαμίου (και Δούκισσας για να μην παρεξηγηθούμε από την κορεκτίλα). Οι θέσεις αυτές δεν είναι για να αποκτήσει κάποιος κοινωνική καταξίωση. Είναι για να δουλέψει για το κοινό καλό, είναι για να αντιπροσωπεύει ΟΛΟΥΣ τους πολίτες.

Μήπως ήρθε η ώρα να τους ξηλώσουμε όλους με την ψήφο μας;