Βόλτες
Χρίστος Σαπρίκης
– Τι λες; Θα κανονίσουμε καμιά βόλτα με το ποδήλατο;
– Να πάμε. Βάρκιζα ή στο Σταύρος Νιάρχος;
– Βάρκιζα θα είμαστε συνεχώς στο δρόμο και θα έχει κίνηση. Καλύτερα μέχρι το Σταύρος Νιάρχος.
– Κυριακή στις 5:30 βρισκόμαστε στη διασταύρωση Αγίας Βαρβάρας και Αγίου Δημητρίου και κατηφορίζουμε.
~~~
Και από τα στενά δίπλα από την Αγίου Δημητρίου, δίπλα στην Πικροδάφνη.
– Δεν θα ήταν πολύ καλό να υπήρχε ένας ποδηλατόδρομος που να ακολουθεί το ρέμα; Είναι τόσο ωραία, αλλά δεν μπορείς να απολαύσεις τη διαδρομή.
– Έχουμε ένα τόσο όμορφο μέρος και χάνεται στην αυθαιρεσία και την εγκατάλειψη.
– Ποιος θα κάνει τους ποδηλατοδρόμους και τις αναπλάσεις. Τέτοια έργα θέλουν όραμα και θέληση να συγκρουστείς. Εμείς είμαστε σταθερά στον βερμπαλισμό των κοινωνικών δικτύων και στο πώς να τα έχουμε καλά με όλους.
– Εδώ υποτίθεται ότι φτιάχνουν την Αγίου Δημητρίου και δεν είχαν καμιά πρόβλεψη να φτιάξουν κι έναν ποδηλατόδρομο. Ή θα πας στο οδόστωμα και θα κινδυνεύεις ανά πάσα στιγμή τόσο στενό που το έκαναν ή θα ανέβεις παράνομα στο πεζοδρόμιο και θα πέφτεις πάνω στους πεζούς. Απορώ ποιοι σχεδιάζουν αυτούς τους δρόμους και με ποια κριτήρια τον 21ο αιώνα;
– Περνάμε τις εκβολές και απέναντι στην παραλία. Θα πάμε από τον Φλοίσβο.
~~~
«Το δρόμο πλάι στη θάλασσα περπάτησα
που ‘κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα. […]» [1]
~~~
– Φτάσαμε. Ή καθόμαστε για καφέ ή πάμε μέχρι τα Πετράλωνα. Έχει ποδηλατόδρομο δίπλα από τον Ιλισό.
– Πάμε για Πετράλωνα. Νωρίς είναι ακόμα.
~~~
Και μπροστά από το φουγάρο της Ιζόλα,
δίπλα από τον εγκλωβισμένο ποτάμι με την ξερή τσιμεντένια κοίτη να αντανακλά τις ακτίνες του ήλιου που βασιλεύει.
~~~
«Εκεί που άλλοτε κυλούσε ο Ιλισός
εκάθισα κι έκλαψα, μισός ερωτευμένος. […]
Κάποια πατρίδα θα ‘φερα στο νου,
ν’ ανθίζει στα μετόχια τ’ ουρανού, […]» [2]
~~~
– Πώς τα καταντήσαμε έτσι τα ποτάμια μας! Πρέπει να είμαστε η μοναδική πόλη στην Ευρώπη σε τέτοια κατάσταση.
[1] Η ποδηλάτισσα, Οδυσσέας Ελύτης, Τα ρω του έρωτα,1972
[2] Ιλισός, Καψάλης Διονύσης, Γρήγορα η ώρα πέρασε, 2006
imaginistes 