Στο Μπραχάμι μιας άλλης εποχής…1964-65
1964-65: Διανομή τροφίμων σε απόρους στην κεντρική πλατεία του Αγίου Δημητρίου. Ακριβώς πίσω από τους συγκεντρωμένους δημότες, στη στοά Βερέκου, φαίνεται η ταμπέλα με τα γραφεία της ΕΔΑ. Σεβροπούλου, Κλέντζερης, Μπουκογιάννης, Ντέλος και Κασιδάκης (εισπράκτορας του δήμου).
❀❀❀
Μανώλης Αναγνωστάκης: «Οι αναμνήσεις είναι η ζωή…»
«Ήθελε να ήταν ζωγράφος,
για να ζωγραφίζει μόνο τα χέρια της.
Τα ταξίδια που δεν έκανε.
Τα ταξίδια που δεν έκανε.
Πράγματα που δε λέγονται -δεν εξηγούνται.
Πέρασαν τα χρόνια…
Ύστερα από οχτώ χρόνια έμαθε πως το τηλέφωνο της,
εκείνο το βράδυ ήταν χαλασμένο.
Έψαξε -τίποτα κάτω από τις λέξεις…
Έψαξε -τίποτα κάτω από τις λέξεις…
Τελικά κατάληξαν στα ίδια πάλι λόγια: φιλία,
κατανόηση, εμπιστοσύνη.
Όμως γιατί αυτός ο κόμπος εδώ στο στήθος…;
κατανόηση, εμπιστοσύνη.
Όμως γιατί αυτός ο κόμπος εδώ στο στήθος…;
Γιατί υποχρεωτικά να μιλήσω;
Μου είπες: οι αναμνήσεις είναι η ζωή.
Μου είπες: οι αναμνήσεις είναι η ζωή.
Νόμισε πως όλα τα είχε γράψει για εκείνη,
μα εκείνη δεν είχε ακόμα γεννηθεί…»
imaginistes 