Το σχόλιο της ημέρας
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Γεννήθηκα στη Νίκαια το 1969.
Πέρασα ωραία παιδικά χρόνια με τον παππού μου τον Σκρουτζ Μακ
Ντακ και τα αδέρφια μου, τον Αστερίξ, το Λούκυ Λουκ και τη Μαφάλντα.
Ο Σνούπυ, το σκυλί μου, μ’ ακολουθούσε πάντα μέχρι την πόρτα του
σχολείου μου στον Πειραιά, πολλές φορές έμπαινε και μαζί μου μέσα
στην τάξη! Ευτυχώς οι δάσκαλοί μου ποτέ δε μου δημιούργησαν
πρόβλημα σ’ αυτό. Τους θυμάμαι μ’ αγάπη: τον Reiser, τoν Quino, τoν
Uderzo, τoν Goscinny, τoν Vuillemin…
Μετά από χρόνια βρέθηκα στο Πολυτεχνείο της Θεσσαλονίκης. Δεν
έγινα ηλεκτρολόγος μηχανικός γιατί προτίμησα να’ χω για δάσκαλους
αυτήν τη φορά τον , Αρχέλαο, τον Χριστοδούλου, το Μητρόπουλο, και
τον Κυρ.
Μ’ αρέσει να ζωγραφίζω τη ζωή στο χαρτί και τώρα που μεγάλωσα,
πιστεύω ακόμη περισσότερο πως η ζωή είναι ένα κόμικ! Πολλές φορές
μοιάζει και με γελοιογραφία.
Οι υπηρέτες της πολιτικής, δηλαδή οι πολιτικοί, είναι οι αγαπημένοι
μου ήρωες σε αυτές. Από το 1999 που δημοσίευσα την πρώτη μου πολιτική γελοιογραφία σε εφημερίδα, συνεχίζω ακόμα. Επίσης εικονογραφώ
έντυπα και περιοδικά, σκαρώνω ιστορίες για κόμικ και βέβαια ζωντανεύω
ήρωες παιδικών παραμυθιών.
Στον ελεύθερο χρόνο μου σκιτσάρω την πρωταγωνίστρια της ζωή μου,
την κορούλα μου, τη Δώρα.
Πηγή: https://dimoslevadeon.gr/wp-content/uploads/2020/03/GELOIOGRAFOI-2014.pdf