Φρέσκα

Ο Τίτος Πατρίκιος στο Μπραχάμι.

Ανακήρυξη του ποιητή Τίτου Πατρίκιου σε επίτιμο δημότη.

❀❀❀

Την Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου 2023 και ώρα 19:00, στο Δημοτικό Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη» (εντός του Δημαρχείου Αγίου Δημητρίου, Αγίου Δημητρίου 55), θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση τιμής αφιερωμένη στον μεγάλο Έλληνα ποιητή Τίτο Πατρίκιο.

Στην εκδήλωση θα απευθύνει χαιρετισμό και θα ανακηρύξει τον ποιητή επίτιμο δημότη του Δήμου Αγίου Δημητρίου η Δήμαρχος κ. Μαρία Ανδρούτσου.

❀❀❀

του Χρήστου Πιπίνη

Τον Τίτο Πατρίκιο τον γνωρίσαμε από κοντά στις αρχές του 80 όταν νεαροί τότε, μέλη της οργάνωσης Ρήγα Φεραίου Μπραχαμίου οργανώσαμε μια επίσκεψη στη Μακρόνησο. Δεχθήκαμε ένα τηλεφώνημα στα γραφεία της Οργάνωσης από κάποιον φίλο της οργάνωσης που ζητούσε να κλείσει θέση στο πούλμαν που θα μας μετέφερε στο Λαύριο και φυσικά στο πλοιάριο που είχαμε κλείσει για τη μεταφορά στο νησί. Στο τέλος μας ανακοίνωσε και τ’ όνομά του. Πατρίκιος!. Αναρωτηθήκαμε αν ήταν ο ποιητής αλλά δεν μπορούσαμε να το επιβεβαιώσουμε γιατί η συνομιλία είχε ήδη λάβει τέλος.

Πράγματι την Κυριακή που ήταν προγραμματισμένη η επίσκεψη και την ακριβή πρωϊνή ώρα που είχαμε ζητήσει ,παρουσιάστηκε μπροστά μας στο θερινό Σινέ Αρίων  που ήταν ήταν και το σημείο συνάντησης των εκδρομέων.  Υπήρξε μια συγκίνηση και μια μικρή ταραχή για την τιμή που μας έκανε να συμμετάσχει στην εκδρομή, αύξησε δε κατά πολύ την υποχρέωσή μας να μην εκτεθούμε και να να είμαστε άψογοι στα οργανωτικά. 

Αρκετά μέλη μεγαλύτερης ηλικίας της Οργάνωσης του ΚΚΕ εσωτ. Μπραχαμίου είχαν περάσει από το θλιβερό κολαστήριο της Μακρονήσου και μιλούσαν πάντοτε με ένταση για τα όσα υπέστησαν και τις συνθήκες της διαβίωσης τους εκεί. Σε μας τους νεαρούς υπήρξαν οι ζωντανές οι διηγήσεις των παλαιοτέρων και τα δημοσιεύματα για τον χαρακτήρα του νησιού. 

Φτάνοντας στο νησί ακολουθήσαμε από ένστικτο τον ποιητή στην περιήγηση που κάναμε, ο οποίος λειτούργησε σαν ένα είδος ξεναγού. Ιδιαίτερα ομιλητικός, με φανερή τη συγκίνηση που τον διέκρινε μας μετέφερε άγνωστες προσωπικές λεπτομέρειες της διαβίωσης του, για τους τρόπους εφαρμογής της «Αναμόρφωσης» των κρατουμένων αλλά και των χαρακτηρισμένων στρατιωτών που έκαναν τη θητεία τους. Λιτός στις εκφράσεις του, ιδιαίτερα διεισδυτικός στη φιλοσοφία των κρατούντων, αλλά και την θλιβερή, πονεμένη ιστορία των καταρρακωμένων που αναγκάστηκαν να υποκύψουν και να υπογράψουν, καθώς και σε περιπτώσεις κάποιων διανοουμένων που συμμετείχαν ενεργά στις πολιτιστικές εκδηλώσεις που σκοπό είχαν την «Ανάνηψη» στα «εθνικά ιδεώδη». Ο ίδιος δε ως ανήκων στην κατηγορία «αμετανόητος» ,είχε «ιδιαίτερη μεταχείριση», ενώ εκτός από τόπος βασανιστηρίων, λειτούργησε και ως πηγή έμπνευσης για πολλούς κρατούμενους και κρατούμενες που δημιούργησαν έργα τέχνης κατά την διάρκεια της εξορίας τους εκεί.

Θυμόμαστε ακόμα αφόρητη ζέστη που επικρατούσε και την απελπισμένη μας προσπάθεια να βρούμε μια μικρή σκιά να χωθούμε από κάτω. Φρικτός τόπος ακόμα και για έναν επισκέπτη που μας έφερε στο μυαλό τον στίχο του μεγάλου Σαββόπουλου. «Όχι που ναι στη ζωή, μα που υπόφερε πολύ». 

Παλιότερες  σχετικές δημοσιεύσεις:

https://imaginistes.wordpress.com/2021/04/07/

https://imaginistes.wordpress.com/2019/01/14/

https://imaginistes.wordpress.com/2018/09/08

Το θέατρο του Γ’ Τάγματος Σκαπανέων, 5/7/1948 (ΑΣΚΙ/Φωτογραφικό Αρχείο Νίκου Μάργαρη)…https://www.lifo.gr/culture/arxaiologia/plithos-agnostes-fotografies-apo-tin-makroniso-sto-diadiktyo-gia-oloys