Ένα blues για τους imaginistes
της Βιτάλια Ζίμμερ (Κοέν)
Παλιές αγάπες, λυκοφιλίες, επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος. Η απατεώνισσα, αξίας μηδέν βαθμούς Κέλβιν, εξόριστη πλέον από το υπέρτατο θηλυκό που το όνομά της ξεκινά με Κ.
Κινήματα woke, ισλαμολαγνίας, όλα κατά της Δύσης που έφτιαξε αυτό το FB που δίνει βήμα σε αυτούς που θέλουν να το καταργήσουν αφού το δαμάσουν με κατηγόριες φασισμού, χωρίς να κοιταχτούν στον καθρέπτη.
Γελαστοί είναι κάποιοι σε πορείες πένθους, πατώντας στα πτώματα των αδικοχαμένων για να πουλήσουν ευαισθησία. Διακινητές της Αταφούπολης του Έβρου, βέβηλοι της Αλήθειας, χρησιμοποίησαν ένα ακόμα εικονικό πτώμα.
Κι αυτοί οι imaginistes τους ανέχονται, σοφοί πλέον στην καταραμένη Γη, ξεφεύγοντας από τη μιζέρια του μυαλού, αλλάζουν ταχύτητα και πατάνε γκάζι για άλλες πολιτείες της ζωής.
Μπαίνοντας στο μπαρ των imaginistes ακούς τα τεμπέλικα blues να γεμίζουν το χώρο, να τραγουδάνε για την αγάπη, το χρήμα και την αμαρτία που θέλει ακόμα κι ο Θεός.
Το φως είναι χαμηλό, η μουσική στην σωστή ένταση – συζήτηση να γίνεται, τα κρυστάλλινα ποτήρια γεμάτα με πνεύματα. Τα λόγια λέγονται αργά, το ίδιο νωχελικά με τις παραπονιάρικες νότες των ηλεκτρικής κιθάρας των blues, με ήχο καθαρό, που νιώθεις τα πατήματα του κιθαρίστα, ακόμα και την ανάσα του, τον κόπο-το πάθος του αυτοδίδακτου μουσικού. Η πολιτική σας είναι εμμονή, τα blues είναι πάθος, είναι η ομολογία της αμαρτίας της σάρκας και του εγκεφάλου… Τα χαμόγελά μας είναι αληθινά, όχι σαν τα δικά σας τα ψεύτικα. Το χαμόγελο του μισάνθρωπου είναι ανοιχτό βιβλίο.
Το μπαρ δεν έχει face control, αλλά οι ανέραστοι αδύνατον να σταθούν. Θέλουν έντεχνο αυτοί οι δήθεν…
Με φειδώ στο κανάλι.
Δεν μας αρέσει η γκρίνια σας.
Μας αρέσουν οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι και οι Gay.
Μας αρέσουν όλοι εκτός από εσάς, επειδή προσκυνάτε εκείνους που δεν τους αρέσουν οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι και οι Gay.
Ένα blues για τους imaginistes…
imaginistes 