Άρωμα Πασχαλιάς

του Μιχάλη Δήμα

 

Μεγάλη Παρασκευή 3 Μαΐου 2024. Σήμερα βέβαια βρέχει από το πρωί. Πώς θα μπορούσε άραγε να ήταν και διαφορετικά, Μεγαλοπαρασκευγιάτικα, όταν στις εκκλησίες τελείται η ακολουθία της Αποκαθήλωσης. Οι δυο κρυφοί μαθητές του Χριστού, για το φόβο των Ιουδαίων, ο μεν Ιωσήφ από την Αριμαθαία ζήτησε το Σώμα του Χριστού από τον Πιλάτο και του δάνεισε τον λαξευτό του τάφο για τρεις μέρες, ο δε Νικόδημος τού πρόσφερε στοιχειωδώς τις νεκρικές τιμές, μύρα ακριβά αγοράζοντας για το πάνσεπτό του Σώμα. Νάρδο, σμύρνα και αλόη.

 Όταν όμως φτάσαμε εδώ τη Μεγάλη Δευτέρα, με καθαρόαιμη ανοιξιάτικη μέρα, μάς υποδέχτηκε στην είσοδο το μοναδικό ανθισμένο δέντρο του κήπου. Η Πασχαλιά. Ολάνθιστη μάς συντρόφεψε όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα σκορπώντας το διακριτικό της άρωμα στο χώρο. Λιβάνι και θυμίαμα και μύρο ακριβό. Λιβάνι για τον ουρανό  και μύρο για τον τάφο. Όσο για τα άνθη της με αυτό το ανοιχτό τους μωβ αμφίσημο και σιβυλλικό, κάτι μεταξύ πένθιμου και ευφρόσυνου να μας χαρίζουν μιαν  αίσθηση χαρμολύπης. Πάσχα σημαίνει πέρασμα και η Πασχαλιά μας που στέκει εκεί, σαν γέφυρα θα μας περάσει μυστικά, τις μέρες που έρχονται, από τα Πάθη και την Ταφή στο Φως της Αναστάσεως και στο Μνημείο το Κενό…