Ο Έρωτας στα χρόνια της Χολέρας

  Gabriel Garcia Marquez, 1927 – 2014

❀❀❀❀❀❀❀

της Αλκυόνης

 

Ο Γκάμπο ή Γκαμπίτο έφυγε από τη ζωή στις 17 Απριλίου 2014, αφήνοντάς μας τα υπέροχα βιβλία του, τα συναρπαστικά παραμύθια του.
Ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς το 20ου αιώνα. Με τα αριστουργήματά του, ανέδειξε την πολιτική ιδεολογία, τη μοναξιά της εξουσίας, την κουλτούρα, αλλά και τις δεισιδαιμονίες όλης της Λατινικής Αμερικής. 

Το υπερφυσικό στοιχείο είχε εισχωρήσει βαθιά στη συνείδησή του, από τα παραμύθια της γιαγιάς του. Στις καθημερινές βόλτες με τον παππού του, ένιωσε τη ρεαλιστική πραγματικότητα, μέσα από τις διηγήσεις του, που αφορούσαν τον εμφύλιο των 1000 ημερών στην Κολομβία. Οι σχέσεις με τους γονείς του δεν υπήρξαν ουσιαστικές λόγω της απουσίας τους.

Γεννήθηκε στο χωριό Αρακατάκα που έγινε παγκοσμίως γνωστό από τα κείμενά του. Σπούδασε Νομικά στη Μπογκοτά χωρίς ποτέ να πάρει πτυχίο. Τον είχε γοητεύσει ολοκληρωτικά η Λογοτεχνία. Αρχικά εργάστηκε σαν αρθρογράφος στην εφημερίδα «El Heraldo»και ο μισθός του δεν έφτανε ούτε για το ενοίκιο του σπιτιού του. Για ένα χρόνο υποχρεώθηκε να μείνει στο δωμάτιο ενός οίκου ανοχής, στην πόλη Μπαρανκίγια.

Οι δημοσιεύσεις των πρώτων άρθρων και διηγημάτων του, έτυχαν πολύ θετικής κριτικής. Θαύμαζε τον Κάφκα τον Χέμινγουεϊ και τον Φόκνερ. Στην έξαρση της εμφύλιας διαμάχης, που έμεινε γνωστή ως «La violencia», στοχοποιείται για τις φιλελεύθερες ιδέες του και φεύγει για την Ευρώπη. Σύντομα θα επιστρέψει στην Λατινική Αμερική. Έζησε στο Μεξικό, γράφοντας κινηματογραφικά σενάρια. Ήταν μια περίοδος μεγάλων οικονομικών στερήσεων για τον ίδιο και την οικογένειά του. Γνώρισε τη γυναίκα του Μερσέδες Μπάρτα όταν εκείνος ήταν 16 και αυτή 9 ετών. Όταν εκείνη ενηλικιώθηκε της ζήτησε να παντρευτούν. Έζησαν μαζί όλη τους τη ζωή και έκαναν δύο γιους.

Το μυθιστόρημα που τον έκανε διάσημο είναι τα «100 χρόνια μοναξιά». Εκδόθηκε το 1967 και έχει μεταφραστεί σχεδόν σε όλες τις γλώσσες. Αποτελεί θεματικά μια ενότητα με τα τρία προηγούμενα βιβλία του, «Τα Ανεμοσκορπίσματα» του 1955, «Ο Συνταγματάρχης δεν είχε κανέναν να του γράψει», του 1961, και «Η κηδεία της μεγάλης Μάμα» του 1962. Ακολουθούν η «Ερέντιρα» και «Το Φθινόπωρο του Πατριάρχη». Το 1992 με το «Χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου» η Σουηδική Ακαδημία τον προτείνει για το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Είναι ο δεύτερος Λατινοαμερικάνος, μετά τον Πάμπλο Νερούντα, που βραβεύεται με Νόμπελ. Από το 1961 του είχε απαγορευτεί η είσοδος στις Η.Π.Α., λόγω της φιλίας του με τον Φιντέλ Κάστρο και της φιλοκουβανέζικης στάσης του.

Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Gerald Martin το 2008 γράφει την βιογραφία του, δουλεύοντας και συζητώντας μαζί του επί 17 χρόνια στα 7 υπερπολυτελή σπίτια του Μάρκες.

Ο Μαρκές με την αξεπέραστη λογοτεχνική του μαεστρία, έδεσε την πραγματικότητα και το αδιέξοδο των ηρώων του με στοιχεία μυθολογικά και παράλογα. Το 2002 εκδίδεται το βιβλίο του «Ζω για να τη διηγούμαι», μια δική του αποτίμηση της ζωής και του έργου του.

Ένα βιβλίο του θα σας διασκεδάσει ακόμα και μέσα από την απαισιοδοξία του. Η μοναξιά πάντα τελειώνει στη χώρα του παραμυθιού. Μια ωραία επιλογή για τις διακοπές σας είναι «Ο έρωτας στα χρόνια της Χολέρας».Μια ερωτική ιστορία, μια ανεκπλήρωτη αγάπη 2 νέων, εμπνευσμένη από τη ζωή των γονιών του. Καλή ανάγνωση…