Σιντάρτα και Οδυσσέας

• Τέσσερα γυναικεία ονόματα που πρέπει να συμβολίζουν το πολλαπλό πρόσωπο των γυναικών και τις διαφορετικές σχέσεις που είχε ο Οδυσσέας μαζί τους. Γενικότερα τη ρευστότητα των ανθρωπίνων πραγμάτων. Και πιο κάτω ο αιώνιος κύκλος. Ατμός βροχή ποτάμι θάλασσα και ατμός. Η μοίρα των αντρών να ζουν σε αιώνιο κύκλο, να ζητούν μια χαραμάδα να περάσουν στη Νιρβάνα κι αυτή να μην ανοίγει ή να αλλάζει διαρκώς μορφές, σχήματα και μεγέθη. Τόσα ταξίδια λοιπόν σε ψυχές κορμιά και τρένα, χωρίς να φτάνουν ποτέ στην Ιθάκη και την πολυπόθητη Πηνελόπη…

• Αυτό το τραγούδι δεν το ακούς απλά, σου ζητάει να μπεις στον πυρήνα του για να νιώσεις τη μέθεξη που σού προσφέρει. Το ακροάζεσαι μέσα σε ατμόσφαιρα κατάνυξης.

• Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ποίημα μεταμφιεσμένο σε στίχο για τραγούδι. Σωστά έλεγε ο Μικρούτσικος, ότι ο Αλκαίου είναι ποιητής που υποδύεται το στιχουργό.

Απόψε μέτρησα για σένα χίλια μίλια
λευκό χαρτί μες στης αγάπης τη μποτίλια,
το φως που ρίχνει η κάμαρά σου στην αυλή σου,
για μένα είναι σινεμά του παραδείσου.

Χίλια τα πλάνα σου, τα χρώματα κι οι τόποι,
Ελένη, Κίρκη, Ναυσικά και Πηνελόπη
μια χαραμάδα άνοιξέ μου να περάσω
μ’ ένα σου τρικ να ψωνιστώ και να ξεχάσω

Είν’ η καρδιά μου φτερωτή σε άδειο μύλο,
φύσα ουρανέ μου κι όταν σβήσει ο παλμός,
θα `ναι για σένα που θα ζω σε αιώνιο κύκλο
ατμός, βροχή, ποτάμι, θάλασσα κι ατμός.

Βάφει η σελήνη τα βουνά κι εσύ τα χείλη,
μ’ άρωμα ψέμα μου ποτίζεις το μαντήλι,
κι ύστερα φεύγεις με αυτόματο πιλότο,
κάποιο κρυμμένο θησαυρό να βρεις στο Νότο.

Τόσα ταξίδια σε κορμιά ψυχές και τρένα,
τόσα τραγούδια σε παράθυρα κλεισμένα,
σαν τους φαντάρους που ξεχνούν τη μοναξιά τους,
μ’ ένα φτηνό τρανζιστοράκι στη σκοπιά τους.