Βότσαλα στη βιβλιοθήκη

του Μιχάλη Δήμα

 

 Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2024. Χάζευα τη βιτρίνα στη Βιβλιοτοπία και τη ματιά μου μαγνήτισε ένα εξώφυλλο με βότσαλα. Πολύ πρωτότυπο σκέφτηκα. Πρώτα είδα τα βότσαλα και μετά τον συγγραφέα και τον τίτλο του βιβλίου. Πρόκειται για το Πολλά Μικρά Απλά του Διονύση Χαριτόπουλου. Και βέβαια το αγόρασα. Ένα βιβλίο με πολλά μικρά κείμενα σαν βότσαλα στην ακρογιαλιά. Και σίγουρα απλά σαν τη σύσταση της πέτρας, αλλά λεία από την μακραίωνη συνύπαρξή τους με τη θάλασσα της σκέψης του συγγραφέα.

 

Κείμενα, λοιπόν, ετερόκλητα από αυτοβιογραφικά,  πολιτικά, ιστορικά, μέχρι και σχόλια πάνω σε διάφορα θέματα και ζητήματα με την βαθιά ματιά του Χαριτόπουλου. Ακόμη και να διαφωνεί κάποιος με τις απόψεις του, δεν μπορεί να μείνει ασυγκίνητος από τη λιτότητα και την ευστοχία του λόγου του. Κάποια τα διαπερνάει ένα χιούμορ υποδόριο, ενώ σε αλλά κυρίως στα αυτοβιογραφικά θα αναγνωρίσουν κυρίως οι μεγαλύτεροι κάτι και από τη δική τους ζωή. Άλλα αποπνέουν κατασταλαγμένη σοφία και μια σφαιρική θέαση των ανθρώπινων πραγμάτων και της ανθρώπινης κατάστασης. Βότσαλα, λοιπόν, στη βιβλιοθήκη να τα βλέπεις και να ακούς τον ήχο από το σούρσιμο στο σμίξιμό τους με τη θάλασσα της σκέψης του Διονύση Χαριτόπουλου…