Η πρόσληψη
του Βασίλη Καρδάση
-Έλα Δημήτρη;
-Ναι, ποιος είναι;
-Νίκος ρε.
-Έλα. Τι γίνεται;
-Σε πήρα να σου πω ένα νέο.
-Ακούω.
-Με πήραν στη ΔΕΗ.
-Μπράβο ρε. Τέλειο. Πώς έγινε;
-Ο Μπούκουρας ρε, ο υπουργός, καθάρισε για πάρτη μου.
-Καλά του είχες μιλήσει;
-Τρελός είσαι ρε. Γυρεύοντας ήρθε. Έπιασε την αδελφή μου τη Μάρω.
Ξέρεις που δουλεύει στο κόμμα στη Βουλή.
-Ε και;
-Τι ε και. Θέλει σοφία; Προεκλογικά ήτανε να κάνουνε προσλήψεις. Ήξερε
ο Μπούκουρας τη Μάρω, τη βλέπει κάθε μέρα. Άκου κωλοφαρδία ρε μαλάκα.
Της λέει, «δεν έχεις κάνα συγγενή να τον προσλάβουμε στη ΔΕΗ;». «Τον
αδελφό μου», του λέει η Βάσω «είναι άνεργος». Μέσα σε τρεις μέρες με
πήρανε.
-Μπράβο ρε φάρδος.
-Ε, καλά, δεν πήρανε μόνο εμένα.
-Τρελός είσαι μωρέ μαλάκα; Μόνο εσένα θα παίρνανε;
-Φαντάσου ο Μπούκουρας μόνο, έβαλε στη ΔΕΗ καμιά πενηνταριά.
-Και πόσους άλλους οι άλλοι υπουργοί και βουλευτές. Ω ρε μάνα μου. Μόνιμος;
-Τριετή σύμβαση και μετά μόνιμος. Τυπική είναι η τριετία. Ξέρεις για
τα μάτια του κόσμου.
-Και που θα πας;
-Μου είπανε να παρουσιαστώ αύριο στα κεντρικά. Στο τεχνικό τμήμα.
– Τεχνικός είσαι ρε κολοκύθα; Με δουλεύεις;
-Τι τεχνικός μωρέ μαλάκα να είμαι. Κατσαβίδι δεν έχω πιάσει στα χέρια
μου. Τάχα είχανε ανάγκη από τεχνικούς, για να δικαιολογήσουνε τις
προσλήψεις. Δεν το πιάνεις; Σε κάνα γραφείο θα με βάλουνε.
-Ωραία. Από λεφτά;
-Κοίταξε, ο πρώτος μισθός είναι χαμηλός. Με επιδόματα και τέτοια θα
φτάνω τα 1.200 καθαρά.
-Δεν είναι κι άσχημα. Πρώτος μισθός! Το ζήτημα είναι μη σε ρίξουνε σε
τίποτα Ασπρόπυργους και Μέγαρα και έχεις ένα σωρό βενζίνες. Κι όχι
μόνο βάλε και …
-Άκουσα από ένα φίλο του πατέρα μου που κάτι είναι στη Διοίκηση, ότι
μ’ έχουνε για Μύκονο το καλοκαίρι. Επειδή χρειάζονται άτομα, ξέρεις
τουρισμός κι έτσι. Θα πληρώνομαι εκτός έδρας, για τρεις μήνες βέβαια.
Μετά δεν ξέρω.
-Σκέτη κάβλα η Μύκονος το καλοκαίρι.
-Με βλέπω κολλητέ να ξεσκίζομαι με τις ξένες.
-Ναι, αλλά πρόσεξε μην σου την πέσει κάνας μουστακαλής. Άμα σε δει με
τα μπουτάκια σου στην Ψαρού …
-Έλα ρε μαλάκα τώρα. Δεν γουστάρω Ψαρού. Το Παραντάις έχει περισσότερη
πολυκοσμία.
-Παντού έχει κόσμο η Μύκονος.
-Πέρσι που πήγα ήταν γεμάτο γκόμενες. Μοντέλα. Καμάκι κι άγιος ο Θεός.
Που λες προβλέπω πολύ ξενύχτι. Να δω πώς θα πηγαίνω στη δουλειά το
πρωί. Έχει πλάκα να μου ριχτεί καμιά λεφτού. Ω, ρε πούστη μου, την
καλύτερή μου θα κάνω.
-Γκαστόνε είσαι. Που ξέρεις!
-Εσύ τι γίνεται; Στο ψιλικατζίδικο πας;
-Τι να κάνω μωρέ; Αφού δεν έχει αντοχές ο γέρος πια. Με ζητάει όλο και
περισσότερο να τον αντικαθιστώ. Και είναι πολλή βαρεμάρα ρε φίλε.
-Δεν έχεις κάνα γνωστό; Τώρα προεκλογικά κάνουνε συνέχεια προσλήψεις.
-Τι γνωστό να ‘χω. Αριστερός και μαλακίες ο γέρος. Δεν γουστάρει να
τους βλέπει. Η μάνα μου τον παρακαλάει ρε μαλάκα να πάει σ’ έναν
μακρινό συγγενή του που είναι κουμπάρος κάποιου βουλευτή και τη
διαολοστέλνει. Τι να σου πω τώρα; Μ’ έχει βγάλει από τα ρούχα μου με
το ψιλικατζίδικο. Αφού λέω να του τα ρίξω καμιά μέρα.
-Πες του ρε μαλάκα. Η ζωή προχωράει. Τι παριστάνει τον ιδεολόγο; Που
ζει αυτός; Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά σε εγκλωβίζει και σένα στο
ψιλικατζίδικο.
-Ας το καλύτερα μη το συζητάμε άλλο. Τσαντίζομαι.
-Θα τα πούμε το βράδυ;
-Ναι ρε οπωσδήποτε. Στην καφετέρια. Στην πλατεία.
-Ωραία άντε γειά.
-Τα λέμε.
Βασίλη Καρδάση – Success stories – Εκδότης: ΚΨΜ
imaginistes 