ΤΟ ΨΗΦΙΔΩΤΟ ΤΩΝ IMAGINISTES

του Μιχάλη Δήμα

 

                                                                               μα όταν λέω πως μαζί σας θα ξεκόψω

                                                                                γίνεστε φλόγα που με καίει και γυρίζω

                                                                                σαν το τσιγάρο που όλο λέω θα το κόψω

                                                                                κι όλο με πάθος πιο πολύ ξανακαπνίζω

 

   Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 2024. Το ψηφιδωτό, τέχνη ακριβή και πολυδάπανη, ήκμασε κατά το παρελθόν  σε περιόδους οικονομικής ευρωστίας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Τέχνη δύσκολη και απαιτητική που έδωσε αριστουργήματα υψηλής αισθητικής απόλαυσης. Κατά κάποιον τρόπο αυτή την τέχνη υπηρετούμε ταπεινά και όσοι γράφουμε στη σελίδα των[M1]  imaginistes. Ο καθένας τοποθετεί την ψηφίδα του σ’ αυτό το ψηφιδωτό, που δουλεύεται εδώ και τόσα χρόνια και δεν λέει να τελειώσει, και κανείς δεν ξέρει τη μορφή τελικά θα πάρει. Το ότι βρέθηκαν τόσοι πολλοί τεχνίτες με μεράκι, σε μια εποχή που κυριαρχεί το λούστρο και το δήθεν, το εύκολο και το ρηχό, αυτό από μόνο του είναι ένα μικρό θαύμα. Πάνω από πενήντα οι συμμετέχοντες σ’ αυτό το εγχείρημα. Μια ανοιχτή ομάδα σε σχήμα ημικύκλιου για να μπορεί να δέχεται στους κόλπους της καινούριους συνεργάτες. Κύκλος σημαίνει αποκλεισμό και εμπάργκο. Μακριά από εμάς αυτά. Ας μου συγχωρέσουν οι λοιποί συνοδοιπόροι την πρωτοβουλία να μιλήσω εκ μέρους όλων. Πιστεύω όμως ότι ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του συνεισφέρει κάτι ουσιαστικό. Προσωπικές εμπειρίες και βιώματα, εντυπώσεις, γνώσεις, απόψεις, εμπνευσμένα κείμενα, μικρές ιστορίες, όλα αυτά πολύχρωμες ψηφίδες για να απαρτιστεί μια μεγάλη σύνθεση μέσα από την οποία αναδύεται η φυσιογνωμία και η ιστορία αυτού του Τόπου.

   Ίσως αναρωτηθείτε τώρα που κολλάνε οι πειραγμένοι στίχοι  της προμετωπίδας από το τραγούδι άσε με να λέω. Μετά από δέκα χρόνια και έντεκα μήνες παρουσίας μου στη σελίδα κατά καιρούς έχω σκεφτεί να αποσυρθώ. Έλα όμως που πάντα κάτι παρουσιάζεται και δεν εγκαταλείπω. Από τη μια η υπόγεια και μυστική επικοινωνία μαζί σας και από την άλλη το καταραμένο μικρόβιο που δεν με αφήνει σε ησυχία, αυτά τα δύο νομίζω πως αρκούν. Σας ευχαριστώ όλους…

Καλή Χρονιά

με Υγεία και Χαρά!!!