Το Μπραχάμι έχει ιστορία; (18)…Δωρεές – Νεκροταφείο

Από το Λεύκωμα του Δήμου «ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΡΑΧΑΜΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ» Εικόνες από το παρελθόν του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΔΑΣΗ

~~~~~~~~~~~~

Εν Αθήναις σήμερον την δεκάτην εννάτην του μηνός Νοεμβρίου ημέραν Πέμπτην του
χιλιοστού οκτακοσιοστού ογδοηκοστού πρώτου έτους εν τη επί της οδού Αρείου Πάγου
οικία Κων/νου Λαγάνα όπου εκλήθην ενώπιον εμού του συμβολαιογράφου και κατοίκου
Αθηνών Γρηγορίου Μπουρνιά και των γνωστών μοι μαρτύρων Φιλίππου Μαρτίνου
οινοπώλου και Λεωνίδα Μπήλιου οινοπνευματοπώλου κατοίκων αμφοτέρων Αθηνών
πολιτών Ελλήνων εχόντων τα νόμιμα προσόντα και μη εξαιρετέων ενεφανίσθησαν οι
γνωστοί μοι Μιχαήλ Στρατηγός γεωργοκτηματίας και Σταμάτιος Γεωργίου γεωργός
κάτοικοι του χωρίου Μπραχάμη Αθηνών και συνωμολόγησαν τα εξής: ο μεν Μιχαήλ
Στρατηγός ωμολόγησεν ότι εξ αγοράς παρά ……… [κενό] έχει προ τεσσαρακονταετίας
εις αποκλειστικήν κυριότητα και κατοχήν τον αγρόν κείμενον εις θέσιν του χωρίου
Μπραχάμη περιβολάκι ή κολώνα εκτάσεως στρέμματος ενός και ημίσεως και είναι
συνορευόμενον προς ανατολάς με οδόν, δύσιν με Δημήτριον Α. Τζανέτον άρκτον με
Κωνσταντή Πέτρου και Νότον Νικόλαον Παππά Ιωάννου. Τον αγρόν τούτον και δια
ψυχικόν εδώρησε σήμερον δια δωρεάς και αμετακλήτου μεταξύ ζώντων εις τον Ναόν του

Αγίου Δημητρίου του χωρίου Μπραχάμη ίνα χρησιμεύση ως Νεκροταφείον του χωρίου
Μπραχάμη και άνευ απαιτήσεως παντός επί των του δωρηθέντος αγρού τίτλων
δικαιώματος της κυριότητος και κατοχής αντικατέστησε δυνάμει του παρόντος κύριον και
κάτοχον τον Ναόν του Αγίου Δημητρίου δυναμένου του Ναού να διακατέχη, νέμεται και
διαθέτη τον αγρόν τούτον κατά πλήρες ιδιοκτησίας δικαίωμα. Ο δε Σταμάτιος Γεωργίου
ενεργών επί των πραγμάτων ως επίτροπος του ειρημένου Ναού ωμολόγησεν ότι εδέχθη
την δωρεάν ταύτην του αγρού και παραλαβών τον αγρόν υπό την κατοχήν και κυριότητά
του ως επίτροπος τον ειρημένον αγρόν εδέχθη πάντα τα ανωτέρω εκτεθέντα.
……………….. Οι συμβαλλόμενοι ωμολόγησαν άγνοιαν γραμμάτων.
Έπονται υπογραφέςΙδού λοιπόν ο Μιχαήλ Στρατηγός του 1843 38 χρόνια αργότερα γίνεται δωρητής
του χώρου στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, προκειμένου να διαμορφωθεί το
νεκροταφείο του χωριού. Το παρόν συμβόλαιο αδιαμφισβήτητα χρήζει ιδιοκτήτη
του χώρου του νεκροταφείου την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Από την
ανάγνωση των Πρακτικών του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου προκύπτουν συχνά
αποφάσεις που σχετίζονται με έργα επέκτασης, κατασκευής και επισκευής του
χώρου. Επισημαίνουμε πάντως την απόφαση του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου
της 28ης Μαϊου του 1933. Μ’ αυτή διαμαρτύρεται για τη «μυστικώ τω τρόπω»
ιδιοποίηση του χώρου από τον πρόεδρο της Κοινότητας Χρήστο Τρακάδα, ο
οποίος πήρε τα κλειδιά της εξώθυρας και όρισε υπάλληλο της κοινότητας για
φύλακα. Το Συμβούλιο επισήμανε στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών στην οποία

προσέφυγε, ότι έγινε προσπάθεια αφαίρεσης των νομίμων δικαιωμάτων
κυριότητας του χώρου του Νεκροταφείου. Στις 3 Ιουλίου 1933 ο αρχιεπίσκοπος
Χρυσόστομος παρακίνησε το Συμβούλιο να ακολουθήσει τη δικαστική οδό στη
διεκδίκηση της κυριότητας του χώρου του Νεκροταφείου.
Δεν γνωρίζουμε αν δόθηκε και πώς συνέχεια στην αρχιεπισκοπική οδηγία. Το
σίγουρο είναι, ότι 10 χρόνια αργότερα ο εφημέριος Γ. Μακρόπουλος ομολόγησε

ότι το Νεκροταφείο είχε μετατραπεί σε Κοινοτικό. Αυτό προκύπτει από τη μελέτη
του Βιβλίου των Πρακτικών του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου. Η διατύπωση
μάλιστα μάλλον λογικά οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα δύο μέρη είχαν
συμφωνήσει σ’ αυτή τη σημαντική αλλαγή του νομικού καθεστώτος του ενορικού
νεκροταφείου: «προ 10ετίας ακριβώς το ημέτερον νεκροταφείον του χωρίου
Αγίου Δημητρίου εγένετο Κοινοτικόν …»