Άγγελος Καλογερόπουλος…Τα φώτα λίγο πριν βραδιάσει

Τα φώτα λίγο πριν βραδιάσει…

Με τον ιδιόκτητο στο λουράκι του σκύλο
ν’ αφήνει περιττώματα στο πεζοδρόμιο
Με στοιβαγμένους σε υπόγεια μετανάστες με μπίρες
Με ναρκωμένους τους πόνους
στο δικό σου το σώμα
που νανουρίζει η συνεχής ροή της τιβί.

Τα φώτα λίγο πριν βραδιάσει…

Με τ’ αυτοκίνητα που ψάχνουν να παρκάρουν
Με τις ειδήσεις που φωνάζουν και φρικάρουν
Με τους εφήβους των αγγλικών και των γυμναστηρίων
με τα πατίνια στα πόδια
Με τα χέρια στο σώμα του καλοριφέρ
που το χαϊδεύανε κάποτε άλλα χέρια
κι αυτά τα χέρια πια να μην κρατά αυτό το σώμα.

Τα φώτα λίγο πριν βραδιάσει…

Με την πατρίδα να κοιμάται στα παγκάκια
Με τη σημαία που κερδίζει το σπαστικό παιδί

Με τα μωρά να αθωώνουν στα χέρια τους μεταλλαγμένα τέρατα
Με τις νυχτερινές επιφάνειες αγίων
Με το σπρωξίδι του αγριοπροσκυνητή, με τραβεστί
που μετανόησε και ψάχνει το δικό του μοναστήρι.

Τα φώτα λίγο πριν βραδιάσει…

Απόψε μια σειρήνα θα σημάνει
απόψε μια καμπάνα θ’ ακουστεί
Κάντε στην άκρη· περνάει ο Μέγας Τελετάρχης
Με την κάμερα
κι ο μακιγιέρ των νεκρών·
ο αποτριχωμένος αθλητής
θα κόψει την κορδέλα.