Νίκος Καββαδίας…Μαρέα

   Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026. Τη θάλασσα ποτέ μου δεν την ξέχασα. Χειμώνα του 2017 στη Νάξο, είχα ακούσει για πρώτη φορά ένα τραγούδι του Μικρούτσικου σε στίχους του Καββαδία που δεν συμπεριλαμβάνεται ούτε στο Σταυρό του Νότου, ούτε στις Γραμμές των οριζόντων. Ο Μικρούτσικος, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, έγραψε αυτό το τραγούδι σαν    δώρο στη γυναίκα του, για να εξιλεωθει για την απουσία του. Ήταν η εποχή που είχε μπλέξει με το Υπουργρείο Πολιτισμού και είχε εξαφανιστεί από το σπίτι και από το οπτικό πεδίο της συζύγου του. Είχα ακούσει τη συνέντευξη και το τραγούδι από ένα τραντζιστοράκι. Αυτό ήταν. Το βρήκα στον υπολογιστή και το ξετίναξα. Ένα από τα πιο αινιγματικά και γριφώδη ποιήματα του Καββαδία, ένα διαμάντι και ένας αστερισμός από μόνο του…

Μαρέα είναι η παλίρροια, η περιοδική άνοδος και κάθοδος του νερού. __________________________________

στο Γιακουμή Βαλάση

Ο Αλτεμπαράν ψάχνει να βρει μες στα νερά
το παλινώριο που τον γέλασε δυο κάρτες.
Στης προβολής να τρέχουν βλέπαμε τους χάρτες
του Chagall άλογα τσίρκο του Seurat.

Πυξίδα γέρικη ataxie locomotrice
και στοιχειωμένη από τα χείλια σου σφυρίχτρα.
Στην κόντρα γέφυρα προσμένατε κι οι τρεις
να λύσει τ’ άστρο του Αλμποράν η χαρτορίχτρα.

Της τραμουντάνας τ’ άστρο, τ’ άστρα του Νοτιά
παντρεύονται με πορφυρόχρωμους κομήτες.
Του Mazagan οι θερμαστές οι Σοδομίτες
παίξαν του Σέσωστρη την κόρη στα χαρτιά.

Η ξύλινη που όλοι αγαπήσαμε Γοργόνα,
καθώς βουτά παίρνει παράξενες ανάσες.
Προτού κολλήσουμε για πάντα στις Σαργάσσες,
μας πρόδωσε μ’ ένα πνιγμένο του Νορόνα.

Πουλιά στα ξάρτια καραντί στεργιανή ζάλη
χελιδονόψαρα πνιγμένου δαχτυλίδι.
Του ναυτικού το δυσκολότερο ταξίδι
το κυβερνάν του Μαγγελάνου οι παπαγάλοι.

Η καραβίσια σκύλα οσμίζεται ρεστία
και το κορμί σου το νερό που θα καλάρει.
Τη νύχτα οι ναύτες κυνηγάνε το φεγγάρι

και την ημέρα ταξιδεύουνε στ’ αστεία.

https://www.youtube.com/watch?v=AZPJtl8OM4I&list=RDAZPJtl8OM4I&start_radio=1