ποίηση

Τα πουλιά φεύγουν το φθινόπωρο πηγαίνοντας να διεκπεραιώσουν μυστηριώδεις υποθέσεις – την [...]

«Ομίχλη πέφτει πάλι απάνω μου∙ αν είναι δίπλα μου κανείς, τελείως άγνωστο. Ούτε στη μνήμη μου [...]

Σκόρπια φύλλα του φθινόπωρου οι αγρότες για τη σπορά περιμέναν βροχή ο άνεμος κλωθογύριζε [...]

«Η κοπέλα απέναντι στο άλσος συνομιλεί μ’ επιθυμίες κι ατσάκιστα μυστικά. Τα χέρια της [...]

Γιώργος Σεφέρης Είναι παλιό το λιμάνι, δεν μπορώ πια να περιμένω ούτε το φίλο που έφυγε στο νησί [...]

 IV Μυρτώ των φθινοπωρινών ξενοδοχείων Οι κάμαρες δε βλέπουν τη βροχή. Μόνο κοιτάζουν σ’ άδειες [...]

Βαρύ το φέγγος και τα δέντρα δεν πιστεύω πως θ’ αρκέσουν Για να προφυλαχθούμε από την [...]

Τί νὰ σοῦ πῶ, φθινόπωρο, ποὺ πνέεις ἀπὸ τὰ φῶτα τῆς πολιτείας καὶ φτάνεις ὡς τὰ νέφη τ᾿ [...]