ένα ντοκιμαντέρ…μια ιστορία που δαγκώνει!
Ήδη στα δύο πρώτα λεπτά του ντοκιμαντέρ ο σκηνοθέτης εκρήγνυται. Σας
παρουσιάζουμε τον πιο αγενή, παρανοϊκό, αντικοινωνικό αλλά και πιο
ταλαντούχο ντράμερ της ροκ σκηνής: τον κοκκινομάλλη διάβολο, το
φαινόμενο που ακούει στο όνομα Ginger Baker. Προσβολές στο
κατεστημένο, καυγάδες, ηρωίνη, τζαζ, η ζωή με τους Cream, αποκαλύψεις
και εξοργισμένοι απόγονοι. Προσοχή, δαγκώνει!
Γράφει ο Δημήτρης Παναγιωταράκος, κιθαρίστας των The Darkstar
Το ‘Beware of Mr Baker” σκηνοθεσίας Jay Bulger είναι ένα από τα
ωραιότερα ροκ ντοκιμαντέρ που έχουν βγει ποτέ, διότι έχουμε έναν
μεγάλο ντράμερ, για τον οποίο μιλούν οι πιο σημαντικοί σύγχρονοι
συνάδελφοί του και εξηγούν πόσο έχει συνεισφέρει στη μουσική ως τέχνη
γενικά και επίσης το πόσο φοβερός ήταν ο ίδιος και ως άνθρωπος, σαν
προσωπικότητα. Μπορεί μεν να έπαιρνε πάρα πολλά ‘περίεργα’ πράγματα,
αλλά επί της ουσίας ήταν εκπληκτικός σαν οντότητα. Αυτό που κάνει το
συγκεκριμένο να ξεχωρίζει από άλλα ντοκιμαντέρ του είδους, είναι
ακριβώς η χαρισματικότητα του ανθρώπου τον οποίο περιγράφει. Είναι
δηλαδή τόσο ιδιαίτερο, όσο ο ίδιος ο ντράμερ των Cream, Ginger Baker.
Είναι πολύ ενδιαφέρον, περίεργος, εξιστορεί υπέροχες ιστορίες. Βέβαια, το
γεγονός ότι είναι τόσο ιδιότροπος φέρνει σε δύσκολη θέση ορισμένες
φορές ακόμα και τον ίδιο το σκηνοθέτη που κάποια στιγμή τον πλακώνει
στο ξύλο… Είναι εξίσου ενδιαφέρον το γεγονός ότι φέρνει στο φως
άγνωστες πτυχές της προσωπικότητας του Baker και εξηγεί τον τρόπο με
τον οποίο έβλεπε τα πράγματα χρησιμοποιώντας άφθονες δόσεις χιούμορ.
Μια από αυτές τις πτυχές για τον Baker είναι το κεφάλαιο Αφρική, όπου
συνεργάστηκε με τον Fela Kuti και άλλους μουσικούς και η αγάπη του για
τα ταξίδια για να ανακαλύπτει ανθρώπους και μουσικές. Το ντοκιμαντέρ
εξηγεί με επιχειρήματα και χωρίς υπερβολές γιατί ο ‘Mr Baker’ είναι
καλύτερος ντράμερ από άλλους που έτυχαν μεγαλύτερης δημοσιότητας
και που κάποιοι ίσως έχουν στο μυαλό τους. Βέβαια, είναι ένα μουσικό
ντοκιμαντέρ με πολλές συνεντεύξεις με μουσικούς και, άρα, δεν
απευθύνεται σε ένα ευρύ mainstream κοινό, αλλά κυρίως σε μουσικούς ή
έστω, λάτρεις της μουσικής. Συνολικά, πρόκειται για μια εξαιρετική
δουλειά (ίσως ένα από τα καλύτερα ντοκιμαντέρ από όλα όσα έχω δει
μέχρι σήμερα –και δεν είναι λίγα) που δείχνει καλές αλλά και κακές πτυχές
της προσωπικότητας του Baker, δεν κουράζει καθόλου (πολύ σημαντικό
ευτό) και που συνολικά αξίζει να το δεις.
το web radio imaginistes σχεδιάζει την προβολή αυτού του
ντοκιμαντέρ…ψάχνουμε το που, πότε,πώς …και τις μπύρες
φυσικά!!!
