Σελίδες ημερολογίου 31 – Ιχνηλατώντας τον Φευγάτο

του Μιχάλη Δήμα

 

Το Μπραχάμι μιας άλλης εποχής…για τον αείμνηστο Δημήτρη Οικονόμου (Φευγάτος)

❀❀❀❀❀❀❀

Παρασκευή 4 Ιουλίου 201.. Τον Φευγάτο, κατά κόσμο Δημήτρη Οικονόμου, δεν τον γνώριζα
προσωπικά. Τον γνώρισα μέσα από το Μπραχάμι μιας άλλης εποχής. Από τη μακρινή Αυστραλία
ξεκουκίζει τις αναμνήσεις του από τη γενέτειρά του και τις στέλνει υπό  μορφή κειμένων στους
παλιόφιλους imaginistes. Κείμενα που αποπνέουν αμεσότητα, φρεσκάδα, χιούμορ και νοσταλγία.
Ανεπιτήδευτα, πηγαία, σα να τα αφηγείται στην παρέα του κουτσοπίνοντας.  Στιγμιότυπα, λοιπόν,
από προσωπικά βιώματα και εμπειρίες, από το Μπραχάμι μιας άλλης εποχής. Ιχνηλατούσα σ’
αυτά κάτι από την ψυχοσύνθεσή του και την ιδιοσυγκρασία του. Μάλλον επρόκειτο για  ψυχή
λαϊκή, γαλαντόμα και γενναιόδωρη. Την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε ήταν στο
σουβλατζίδικο του μπάρμπα Βαγγέλη. Μέχρι να πάρουμε τα σουβλάκια μας διηγιόταν, πως μια
φορά μπήκανε εννιά νοματαίοι σε ένα ταξί και πως συμπάθησε την αυστηρή καθηγήτρια, που
έδωσε αίμα για ένα συμμαθητή του. Μετά έπεσε μια μυστήρια σιωπή. Έκανε να εμφανιστεί δυο
βδομάδες και φαντάστηκα, πως τέλειωσαν οι ιστορίες του ή πως κουράστηκε. Τίποτα από τα δύο.
Έμαθα ότι έφυγε, πάλι για αλλού, ακόμη πιο μακριά και από την Αυστραλία… Πρόλαβα όμως και
αντάλλαξα μια χειραψία μαζί του διαδικτυακή, ζεστή και εγκάρδια, πριν το τελευταίο και μεγάλο
ταξίδι…
 
    Δευτέρα 7 Ιουλίου 201.. Κατακαλόκαιρο, λοιπόν, θα επιστρέψει, ο Φευγάτος, στη γενέθλια γη ή
καλύτερα στη γενέθλια θάλασσα,  μέσα σε ένα δοχείο με ότι έχει απομείνει από τη σωρό του. Στο
Σαρωνικό που  κολυμπούσε πιτσιρικάς, που έκανε μακροβούτια, ίσως και να ψάρευε. Τότε που

ακόμα η θάλασσα ήταν καθαρή, χωρίς μυρωδιές από αντηλιακά,  πετρέλαια και λύματα. Γι αυτό
παρήγγειλε να  σκορπίσουνε τη στάχτη του στ’ ανοιχτά μακριά από τις πολύβουες παραλίες. Γη
και σποδός. Επιστροφή στο υγρό στοιχείο, απ’ όπου άρχισε η ζωή. Ντάλα μεσημέρι θα είναι για να
έχει φως πολύ. Γλάροι θα ακροζυγιάζονται πάνω από το καΐκι, δελφίνια θα το ακολουθούν και οι
φίλοι του με κάποιο από τα αγαπημένα του τραγούδια θα τον αποχαιρετούν. Καλό ταξίδι και από
μένα κυριολεκτικά και μεταφορικά. Και η θάλασσα ας τον σκεπάσει στοργικά και ας τον
αναπαύσει…

Από το Λεύκωμα του Δήμου.

Αναδημοσίευση από 9/7/14