Βιβλίο των imaginistes
Κάπου εκεί προς τα τέλη της δεκαετίας του ΄60, στο Μπραχάμι, μια ομάδα ατίθασων νεαρών – μαθητές ακόμη- ενώθηκαν και έγιναν παρέα με στόχο να τα ανατρέψουν όλα. Τι ακριβώς δε γνώριζαν, αλλά ήξεραν ότι τους ενοχλούσε η σοβαροφάνεια και ο καθωσπρεπισμός, τόσο στο σχολείο, όσο και στην υπόλοιπη κοινωνία.
Οι κοπάνες, οι φάρσες και τα πειράγματα, ήταν τα πρώτα τους όπλα και οι αποβολές οι πρώτες συνέπειες. Όπως σημειώνει ένας εξ αυτών, ο Χρήστος Πιπίνης, «η εφηβική αυτή τρελοπαρέα δεν είχε ιερό και όσιο!»
Άκουγαν μουσική ροκ, κυρίως από τον ραδιοφωνικό σταθμό της Αμερικανικής βάσης στο Ελληνικό και στη συνέχεια αναζητώντας τα δισκάκια ή LP στα δισκάδικα του κέντρου της Αθήνας.
Τα παιδιά αυτά που μεγάλωναν μέσα στη χούντα, σιγά- σιγά ωρίμασαν, πολιτικοποιήθηκαν, συμμετείχαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και αργότερα σε πολιτικές οργανώσεις. Αυτό, όμως δεν τους εμπόδισε να συνεχίζουν να αμφισβητούν και να ονειρεύονται.
Προχώρησαν στη ζωή τους, ερωτεύτηκαν, σπούδασαν, εξελίχθηκαν επαγγελματικά έφτιαξαν οικογένειες… Ωστόσο, η ψυχή εκείνη του ατίθασου «παλιόπαιδου», παρέμεινε ατόφια.
Αμφισβήτησαν τις ιδέες που κυριαρχούσαν, μετά την πτώση της δικτατορίας και το νέο κατεστημένο που διαμορφώνονταν. Συναντιόντουσαν στις ταβέρνες και με την βοήθεια του οίνου, φιλοσοφούσαν, φλυαρούσαν, και έκαναν όνειρα
Δεν είναι «οργισμένοι νέοι». Είναι νέοι που αν και έγιναν πλέον παππούδες, τους αρέσει ακόμη να ονειρεύονται έναν πιο όμορφο κόσμο. Πιο ερωτικό, πιο δημιουργικό..
Είναι imaginistes!
Μάλιστα, όταν το 2010, η χώρα έμπαινε στον όλεθρο της οικονομικής κρίσης, αυτοί- κόντρα στο κλίμα- δημιούργησαν την κίνηση των imaginistas!!! Πλαισιώθηκαν από πολλούς, νέες γενιές ανθρώπων που τους άρεσε να ονειρεύονται… Έφτιαξαν ιστοσελίδα και webradio…
Έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν παρεμβάσεις στην πολιτιστική και πολιτική ζωή του δήμου. Γράφουν άρθρα, ιστορίες και αφηγήσεις στην ιστοσελίδα. Καταθέσεις ψυχής για τη ζωή και τις εμπειρίες στο Μπραχάμι.
Και να που ήρθε η ώρα να τα συγκεντρώσουν όλα αυτά σε ένα βιβλίο.
