O «ΣΕΙΡΙΟΣ » ΤΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ

Ο ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΜΕ ΤΟΝ «ΣΕΙΡΙΟ » ΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ «ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΕΚΧΥΔΑΪΣΜΟ»

 

γράφει ο Γιώργος Λιακόπουλος

 

Τη δεκαετία του 1980, μπροστά στην υποβάθμιση και την εμπορευματοποίηση της μουσικής ,ο Μάνος Χατζιδάκις βαθειά απογοητευμένος θέλησε να αντισταθεί με την ίδρυση της δισκογραφικής εταιρείας που την ονόμασε «Σείριο» .

 

Θέλησε ο μεγάλος μας συνθέτης με τον «Σείριο» – όνομα του λαμπρότερου αστεριού στον νυχτερινό ουρανό- να αντισταθεί «στον πολιτιστικό εκχυδαϊσμό και τη ρύπανση του πολιτιστικού μας περιβάλλοντος», να λειτουργήσει η εταιρεία του ως ένας πνευματικός φάρος.

 

Ο Χατζιδάκις έδωσε μεγάλη σημασία στην αισθητική των εξωφύλλων των δίσκων και συνεργάστηκε με τους κορυφαίους ζωγράφους της εποχής .

 

Οι ζωγράφοι που φιλοτέχνησαν τα εμβληματικά του έργα τα οποία κοσμούν τους μνημειώδεις δίσκους είναι :

Τσαρούχης : φιλοτέχνησε τους δίσκους «χαμόγελο της Τζοκόντας » και τα «πέριξ «

Μόραλης : «Μεγάλος ερωτικός»,»Ματωμένος γάμος » και «χωρίον ο Παρνασσός»

Σταθόπουλος : «Στο Σείριο δεν υπάρχουνε παιδιά»

Μίνως Αργυράκης : «οδός ονείρων»,»Παραμύθι χωρίς όνομα»

Μυταράς και Εγγονόπουλος προσέφεραν έργα τους ,για την οπτική επένδυση του έργου του

Χατζηκυριάκος Γκίκας :«Καταραμένο φίδι»

 

Επέλεξε τους κορυφαίους ζωγράφους γιατί πίστευε ότι η συνάντηση της μουσικής, του λόγου-ποίησης με τις εικαστικές τέχνες θα εφοδιάσουν την πολιτισμική μας Κιβωτό ,με έργα υψηλής αισθητικής και πνευματικής δημιουργίας.

 

Ακούμε από το άλμπουμ «το χαμόγελο της Τζοκόντας» το οργανικό » όταν έρχονται τα σύννεφα»

Στον Σείριο υπάρχουνε παιδιά