…τα σχολικά που ακριβαίνουν

ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΧΑΡΙΣΟΥΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ , ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΕΙΔΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΨΕΙ

του Γιώργου Λιακόπουλου

 

Τσάντες, κασετίνες,χάρακες ,μολύβια ,μπογιές ,τετράδια ,βιβλία , γομολάστιχες,μπλοκ ζωγραφικής κλπ) , αμφιβάλω αν θα υπάρξουν παιδιά να αποδεχτούν αυτές τις προσφορές…!

Τώρα ,κάθε χρόνο οι κυβερνήσεις προσπαθούν να εφαρμόσουν μέτρα για τη συγκράτηση των αυξήσεων στα σχολικά είδη.

Είναι ένα επαναλαμβανόμενο αντιεκπαιδευτικό μέτρο.

Θα έπρεπε σε κάθε δελτίο ειδήσεων να παροτρύνουν τους γονείς και τα παιδιά να χρησιμοποιούν όλα όσα είναι διαθέσιμα από τα προηγούμενα σχολικά έτη.

Τσάντες ,μολύβια ,ξύστρες ,κασετίνες ,πρόχειρα τετράδια κλπ.

Να τα χρησιμοποιούν με σεβασμό.Έτσι όπως χρησιμοποιούμε και τα τρόφιμα στο σπίτι μας. Νομίζω ότι είναι και ένα ευρύτερο μάθημα κατανόησης …!

Με την αγορά (όλων) των καινούργιων σχολικών ειδών , αλλά και την αγορά για τους κανακάρηδες όλων των υπολοίπων ( παιγνιδιών ,ηλεκτρονικών ,ρούχων κλπ) είναι το αποτέλεσμα του ψυχαναγκαστικού φαινόμενου με το οποίο μπουκώνουμε τα παιδιά με υστερία.

Ενίοτε τα παιδιά τα μπουκώνουν και με σκουπίδια !

Έτσι,πετυχαίνουν από τη μια πλευρά να τροφοδοτήσουν την επιδειξιομανή οικογενειακή υστερία και από την άλλη να συντηρήσουν το ΕΓΩ των παιδιών , ακυρώνοντας με αυτή τη συμπεριφορά την ανάγκη που έχει το παιδί να μάθει :ΤΟ ΟΡΙΟ.

Αλλά για να σκεφτούν αλλιώς οι γονείς , δηλαδή να βάλουν όρια στα παιδιά, πρώτα-πρώτα , πρέπει να είναι σε θέση να διακρίνουν ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου από τις επιθυμίες!

Οι ανάγκες είναι συγκεκριμένες. Είναι η παιδεία,η στέγαση ,η εργασία,η υγεία και η τροφή .

Όλα τα υπόλοιπα είναι επιθυμίες . Οι επιθυμίες έχουν βάση ψυχολογική γι’αυτό και είναι απύθμενες!

Απύθμενη είναι η τάση κάθε χρόνο να αγοράζουμε στα παλιόπαιδα τα περισσότερα και τα » καλύτερα’..!

Με αυτή την τακτική , ασυνείδητα τα εκπαιδεύουμε στο ιλουστρασιόν ,στο φαίνεστε και στην επιθυμία να αναζητούν εναγωνίως έστω ένα βλέμμα θαυμασμού από τον οποιοδήποτε άλλον…

Είναι βέβαιο πλέον ότι έτσι εκπαιδεύουμε παιδιά νάρκισσα με απύθμενο συναισθηματικό κενό που με την εγωιστική επίδειξη του υπερκαταλωτισμού , νομίζουν ότι θα γεμίσουν το κενό τους .

Τέτοια κακόμοιρα εκπαιδεύουμε και τα κάνουμε να νιώθουν εσωτερική ερημιά καθώς τα υλικά αγαθά δεν μπορούν να γεμίσουν το εσωτερικό τους χάσμα .

Από την άλλη πλευρά αυτά τα παιδιά είναι ανήμπορα να φτιάξουν και στέρεες σχέσεις που να θεμελιώνονται στην κατανόηση και στον σεβασμό για τον άλλον .

Γι’αυτό βλέπουμε οι σχέσεις να είναι επιφανειακές ! Είναι επιφανειακές γιατί βασίζονται στην εικόνα !..

ΥΓ : ίσως οι επαΐοντες αλλά και όσοι «αντέχουν» να (ξανά ) διαβάσουν το πιο επιδραστικό παιδαγωγικό έργο του Ρουσσώ «Αιμίλιος ή περί αγωγής».