Τότε…που βιαζόμασταν να μεγαλώσουμε

Αρχές της δεκαετίας 70. Μπραχάμι, μαθητικά πάρτι & το μυαλό φευγάτο!

~~~~~~

Χρίστος Λάσκαρης…Μακριά 

~~~

 

Και έτσι βρέθηκα σ’ αυτή την πόλη·
μακριά απ’ ό,τι αγάπησα,
μακριά απ’ ό,τι γύρεψα,
μακριά –
σε πολυκατοικίες μέσα.
Η μέρα είναι δύσκολη εδώ,
κι η νύχτα πάντα μια ποινή
καθώς στο μαξιλάρι σου θυμάσαι.
Όσο για την αυγή
ανύπαρκτη.

Αρχείο Νίκου Βελλία

~~~~~~