Τότε…που βιαζόμασταν να μεγαλώσουμε
Αρχές της δεκαετίας 70. Μπραχάμι, μαθητικά πάρτι & το μυαλό φευγάτο!
~~~~~~
Χρίστος Λάσκαρης…Μακριά
~~~
Και έτσι βρέθηκα σ’ αυτή την πόλη·
μακριά απ’ ό,τι αγάπησα,
μακριά απ’ ό,τι γύρεψα,
μακριά –
σε πολυκατοικίες μέσα.
Η μέρα είναι δύσκολη εδώ,
κι η νύχτα πάντα μια ποινή
καθώς στο μαξιλάρι σου θυμάσαι.
Όσο για την αυγή
ανύπαρκτη.
Αρχείο Νίκου Βελλία
~~~~~~
Αυτό το «μακριά απ’ ό,τι αγάπησα, μακριά απ’ ό,τι γύρεψα» του Λάσκαρη πάει κατευθείαν στην καρδιά, μαζί με την αυγή που λέει πως είναι ανύπαρκτη. Δίπλα στις φωτογραφίες από τα μαθητικά πάρτι της δεκαετίας του ’70, η νοσταλγία γίνεται ακόμη πιο τρυφερή. 🌹
Μου αρέσει!Μου αρέσει!